Od Alana

Pierwsza notatka zawsze jest najtrudniejsza. Wszyscy opowiadają zazwyczaj o sobie więc i  ja to zrobię. Ja i moja siostra, Rapier, urodziliśmy się w sporej watasze praktykującą magię światła. Byliśmy dziećmi pary Alpha.  Miałem po jakimś czasie zająć ich miejsce, siostra miała mi w tym pomagać. Graniczyliśmy niestety z watahą zupełnie odmienną od nas. Ciągłe konflikty i wojny obniżały morale i jakość naszego życia. Pewnego dnia doszło do ostatecznego starcia. My, jako młode wilki, nie braliśmy udziału w walce. Półtoraroczne młode nie poradziły by sobie z wielkimi i silnymi trzylatkami. Ale nie mogliśmy powstrzymać się i usiedliśmy na wzgórzu za doliną, na której toczyła się walka. Widzieliśmy kompletny chaos… Na przemian błyskało światło i zapadał całkowicie nieprzenikniony mrok, białe smugi przeplatały się z czarnymi cieniami. Niestety po kilku dobrych godzinach walki, przewagę miała mroczna część naszej krainy. Widziałem jak po kolei padają ci, których znam.  Na końcu na polu walki został już tylko mój ojciec. Zobaczyłem jak podbiega do niego bardzo młody wilk, może nawet w moim wieku, i powala go na ziemię jednym ciosem. Jak on to w ogóle zrobił ?! Rapier zamknęła oczy, ja jednak postanowiłem patrzeć dalej. Zobaczyłem wtedy ostatni błysk w oku mojego ojca i to jak idealnie białe kły czarnego wilka wgryzały się w jego szyję, a tryskająca krew brudzi jego sierść. Niestety polegliśmy… Krew była wszędzie. Niestety ten sam czarny wilk zauważył nas i ruszył w naszą stronę. Uciekaliśmy ale ten nie wiadomo skąd pojawił się przed nami. Rzucił się na moją siostrę i powalił ją na ziemię. Nie ruszała się… Wilk wtedy zaatakował mnie, poranił mnie boleśnie ale po pewnym czasie zostawił mnie. Powiedział że większym cierpieniem będzie dla mnie życie w samotności bez żadnej rodziny. Potem zniknął. Podbiegłem do Rapier, siedziałem przy niej do zmroku. Starałem się jej jakoś pomóc, używałem wszystkiego, na koniec zostawiłem magię światła. Podziałało. Niestety nie do końca… Obudziła się, lecz nie jako ona. Miała przebłyski dawnej świadomości, ale stała się zawistna i okrutna. Lecz zaopiekowałem się nią i przez lata stara się kontrolować swoje zachowanie, jednak nie zawsze jej to wychodzi. Po kilku latach tułaczki znaleźliśmy Watahę wilków mrocznej magii i postanowiliśmy tu zostać. Ale czy na długo ?