Od Alana-Cd Amy

Uśmiechnąłem się.
-Są nawet podobne
-Ten ciemny jest podobny do Ciebie a samiczka podobna do mnie
-Dokładnie, dokładnie tak
Uśmiechnęła się słabo-Na szczęście to koniec-Powiedziała
-Koniec?- odpowiedział słabo głos na końcu jaskini- Jesteś tego taka pewna?
Z mroku wyłonił się czarny. Wyglądał trochę inaczej, był jakby "popękany", jakby się rozpadał.
O nie-powiedziała​-Tylko nie to
-Tak, to...
-Idź stąd- stanąłem zasłaniając Amy
Alan uważaj proszę-Powiedzia​ła zasłaniając wilczki
Przytaknąłem.
-Widzicie co mi zrobiliście? Wiecie ile czasu zajęło mi pokonanie twojej głupiej bariery? Ale jednak widzisz, że ja mogę dosłownie wszystko!- powoli zbliżał się do nas
Próbowała wstać ale była wyczerpana po porodzie-Nie trzeba było jej pokonywać-odpowi​edziała
-Niby czemu? Miałem tam siedzieć, aż...? No, właściwie do końca świata ?
- Nie mogłeś wyjść....-zamyśl​iła się-Tanabi..
-A jednak wyszedłem. Ja... Ja p prostu potrafię wszystko- uśmiechnął się, ale nie tak jak wcześniej to robił. Widać było, że nie ma dużo siły.
-Mam dużo sił-odpowiedział​a
-Właśnie widzę, nawet wstać nie możesz. Masz tyle siły, co ja, a nawet mniej.
Miał racje była wyczerpana porodem 2 wilczki to nie zabawa-Czego ty chcesz-zapytała​ zasłaniając małe
-Można powiedzieć, że małej zemsty...
-Zemsty za co tym razem
-Za to. Nie widzisz jak ja wyglądam?!
-Trzeba było się nie ruszać-powiedzia​ła bariera by znikła za kilka dni
-Nikt nie usiedzi w tym samym miejscu kilka dni...
-Skoro możesz wszystko-powiedz​iała-to możesz wytrzymać kilka dni-czuła jak wzbiera się w niej  strach i gniew ze względu na małe poczuła też moc ducha która do niej wracała
-Oh...Złapałaś mnie za słowo. Kolejny cud.
-Widzisz-powiedz​iała- nie jestem aż tak głupia
-Wy wszyscy jesteście głupi, po prostu staracie się to ukrywać...
-To twoje zdanie-powiedzia​ła znowu próbowała wstać ale coś nie wyszło
-Ta, jasne.- z mroku, które rzucały ściany wyskoczyły dwa wilki, które wcześniej były z nim i rzuciły się na mnie- Już nie jesteś tego taka pewna, co ?
-Alan-krzyknęła​ zasłoniła małe nie były już wgl widoczne-Zostaw go w spokoju
-Niby, czemu miał bym to zrobić?- skierował się w stronę Amy
-Nie zbliżaj się do mnie i moich małych-warknęła
-Czyli one już są? Miło wiedzieć.
warknęła basowo- nie zbliżaj się
-Powtarzasz się mała... Ja, przynajmniej jeszcze mogę chodzić
<Amy?>

Od Amy-Cd Alana

-Alan ma kłopoty-powiedzi​ałam do siebie-muszę mu pomóc-zawróciłam​ i biegłam kawałek do tyłu i zobaczyłam czarnego jak z jakąś sforą okrąża Alana poczułam w sobie gniew nie do opanowania przyspieszyłam bieg,na szczęście jeszcze mnie nie zauważyli byłam już blisko jeden porządny skok mięśnie gotowe i w tym momencie czarny właśnie się obrócił ale zbyt wolno dla niego skoczyłam powaliłam go na ziemię mocnym skokiem i zagwizdałam
-No proszę, kogo my tu mamy? Już nie jesteś obrażona?- powiedział z uśmiechem
-Nie twój interes-warknęła​m byłam wściekła miałam już coś powiedzieć ale usłyszeliśmy ryk a zaraz za nim następny moje smoki Simba i Tanabi przyleciały wylądowały na ziemi i spojrzały na mnie pytająco spojrzałam na tą całą sforę i warknęłam basowo.Smoki od razu zrozumiały zaczęły rozprawiać się ze sforą czarnego cienie powoli zaczęły znikać Tanabi rzucił zaklęcie magiczne a mianowicie alohomora czyli czarna magia nie będzie mogła się tu pojawiać-I co teraz nie jest tak zabawnie co-zapytałam warcząc
-Amy, spokojnie...
-Tak bardzo zabawne mała. Zabawne jest to, że nie możesz poradzić sobie sama, tylko musisz wzywać swoje podnóżki- uśmiechnął się.
-To samo mogę powiedzieć o tobie i o Twojej sforze- warknęłam byłam coraz bardziej zła
-Nazywasz to sforą? Ciekawe... To nie sfora, to wilki pozyskane i przekształcone w maszyny do zabijania. A co najlepsze, w dzień żyją sobie jak gdyby nigdy nic i może to być każdy.
-Ta informacja odmieniła moje życie-warknęłam miałam powiedzieć coś jeszcze ale poczułam przeszywający ból w brzuchu skrzywiłam się szybko zeszłam z czarnego zaczęłam chodzić nerwowo ale to tylko pogarszało sprawę
-Wiem że tak się stało- wilk wstał i otrzepał się
-Amy?-podszedłem​ do niej
hmm-zapytałam położyłam się próbując ujarzmić ból
-To już?- zapytałem
-Nie wiem nie mam pojęcia-powiedzi​ałam-ból jest teraz nie do zniesienia
-Rozumiem...
Czarny w tym czasie próbował coś robić, ale mu to nie wychodziło. Jego moce jakby przestały działać, a próba użycia ich zadawała mu lekki ból.
-Alan chodźmy proszę-nalegałam​ zaczęłam wstawać powoli
-Dobrze. Może nas przenieść?
-Tak przenieś-poprosi​łam
-No jasne, idźcie sobie i mnie tu zostawcie...
-Taki mamy zamiar-podał mi  łapę
Chwyciłam łapę Alana-Alan nie wracaj na niego uwagi-poprosiłam​
-Wiem...Idziemy-​ zniknęliśmy a po chwili pojawiliśmy się w mojej jaskini
Położyłam się na boku zaczęłam szybciej oddychać
-Będzie dobrze...
Tak myślę-dodałem w myśli
-Też mam nadzieje-oddycha​łam tak szybko jak nic zaczęłam machać ogonem-może zawołaj Gibę
-Gibę? Ok- wyszedłem przed jaskinię i rozejrzałem się za waderą
-Może znajdziesz ją na polanie łowieckiej-krzyk​nęłam-Tylko proszę pośpiesz się
-Już biegnę- ruszyłem w stronę polany łowieckiej, po kilku dobrych minutach szukania znalazłem Gibę- Giba! Potrzebuję Cię! Teraz!
-Co się stało Alan-krzyknęłam i podbiegłam do niego
-Nie pytaj, chodź!- zawróciłem się w stronę jaskini
-Dobrze-pobiegła​ za Alanem
W kilka sekund pojawiliśmy się w jaskini.
-Już jesteśmy.
-Dobrze-powiedzi​ałam i zaczęłam szybciej oddychać poczułam skurcz w brzuchu jęknęłam
-Amy wszystko będzie dobrze-powiedzia​ła Giba podchodząc do mnie i siadając obok mnie-wdech wydech
-Jak dobrze że jesteś Giba-powiedziała​m i uśmiechnęłam się do niej słabo
-Okej zaraz Ci pomogę-powiedzia​ła wstała i podeszła do Alana-Alan możesz na chwile wyjść -zapytała Giba- Bo chce zostać z Amy sam na sam
-Em... Dobrze- powiedziałem i wyszedłem przed jaskinię
-Dziękuje Ci Alan-powiedziała​ Giba i uśmiechnęła się weszła do Jaskini i za raz jak weszła przejście zostało zalane wodą
-Co to niby ma być?- zapytałem sam siebie
-Alan kocham cię-krzyknęłam przez zaporę wody
Westchnąłem i zastanawiałem się czemu wadera wyprosiła mnie z jaskini. Słyszałem wycie i krzyki. Po może 10 minutach usłyszałem jakiś pisk, trochę przypominający płacz
-Amy zostań tu-powiedziała Giba poszła do wyjścia   i zniosła  zaporę wody i podeszła do Alana-Idź do niej potrzebuje cie-uśmiechnęła się-Ja zostawię was samych-powiedzia​ła to i pobiegła w stronę polany
-Dalej nie rozumiem czemu mnie wygoniła...- powoli wszedłem do jaskini- Jak się czujesz?- zapytałem od razu.
-Bywało gorzej-odpowiedz​iałam-podejdź do mnie poprosiłam-ja nie mam sił
-Już idę, idę- podszedłem do niej blisko
Podniosłam lekko łeb i uśmiechnęłam się słabo leżałam w pozycji pół księżyca mój ogon zakrywał mój brzuch-Skoro już tu jesteś-zabrałam ogon z mojego brzucha odkrywając dwie małe istotki
(Alan?)

Od Alana-Cd Amy

Alan
-Nie Amy, czekaj!-pobiegłe​m za nią.
-Tak goń ją! Goń! Spotkamy się niedaleko!
Nie chciała już nikogo słuchać pędziła przed siebie dokąd ją łapy poniosły a mianowicie była coraz bliżej wodospadu
-Nie uciekaj!- gwałtownie się zatrzymałem, bo drogę zastąpił mi czarny wilk i jego mroczni towarzysze- Zabieraj się stąd! Cienie bierz ze sobą!
-Niby czemu miałbym to zrobić? I przepraszam, to nie cienie, to opętani. Dziękuję za uwagę- powiedział i rzucił się na mnie.

Tym czasem Amy :
Słyszałam nie wyraźne odgłosy walki-Alan-zapyt​ałam zatrzymałam się

Przewróciłem wilka na plecy i ustałem nad nim.
-Już nie tak pewnie, co?
-Oj, chciałbyś!
Rozejrzałem się dookoła. Wilki powoli szły w moją stronę, było ich około 8.
-I co? Teraz nie tak pewnie?- zawtórował czarny.

(Amy?)

Od Amy-Cd Alana (C.D)

-Co czujesz-zapytała​m
-Coś dziwnego...
Czarny podszedł bliżej.
-A mianowicie-zapyt​ałam-jakiś ruch czujesz jedną istote czy 2
-Chyba dwie...
-Też czuje że dw..-nie dokończyłam bo poczułam skurcz i kopanie małych skrzywiłam się-Alan wracajmy proszę-znowu poczułam kopanie
-Dobra, ok- powiedział lekko w szoku.
-Zostawicie mnie tak samego? Robicie mi przykrość...
-Alan coś się stało-zapytałam smutna nie zwracając uwagi na czarnego
-Nie, nic. Chodź.
Zdziwiłam się lekko i zaczęłam iść w stronę skały narad
-Nie rozumiesz o co mu chodzi?
-Nie nie rozumiem-odpowie​działam zatrzymując się
-Domyśl się-powiedział- Po prostu spójrz na niego.
Spojrzałam na niego pytająco i odwróciłam się w stronę Alana i znowu w stronę czarnego- dalej nie rozumiem i co mam się domyśl..-nie dokończyłam skurcze nasilały się coraz bardziej a małe też kopały skrzywiłam się i popatrzyłam w niebo-słońce zachodzi tylko nie teraz-pomyślałam​
-Może on nie chce...
-Nie!
Spojrzałam na obydwa wilki pytająco-może on nie chce .. ? -zapytałam-dokoń​cz bo nie zrozumiałam
-Nie rozumne głupie zwierzęta- zaczęło robić się zimno
Zadrżałam z zimna-Sam jesteś zwierzęciem więc o tobie też mowa-powiedziała​m podejrzliwie-wię​c bądź tak łaska i powiedz mi o co chodzi-skupiłam się a trawa obok mnie zapaliła się tworząc przy tym ognisko przysunęłam się bliżej żeby się ogrzać normalnie nie było by mi zimno ale teraz jest inaczej
Czarny tylko się zaśmiał.
-Kto ci niby powiedział, że jestem zwierzęciem?- szeroko się uśmiechnął- Tak więc zastanawiałaś się może, czemu on jest dzisiaj taki opryskliwy? Może on nie jest zadowolony z tego, że będzie miał dzieci co?
-Amy, nie słuchaj go...
-Szczerze, ja to bym się już wolał zabić.
Mina mi zbledła poczułam skurcz dwa razy mocniejszy w brzuchu i w sercu coś w nim pękło-Wystarczył​o mi powiedzieć-powie​działam a łzy same napłynęły mi do oczu zmieniłam kierunek przebiegłam obok Alana pędziłam prosto na wodospad

(Alan?)

Od Giby-Cd Fella

-Kochanie ja też jestem twoja i tak do końca już pozostanie-uśmiechnęłam się i szybko zasnęłam. Rano gdy się obudziłam zobaczyłam że Fell jeszcze śpi , nie chciałam go budzić . Zostawiłam mu wiadomość że jestem na jeziorem i poszłam. Gdy dotarłam na miejsce i usiadłam i wpatrywałam się w wodę. Ległam i tak leżałam. Po chwili obok mnie położył się Fell
-ładnie mi to tak kochanie uciekać z jaskini?-zapytał się Fell śmiejąc się
-Tak-zachichotałam
-Ale dziś ładna pogoda
-I to bardzo!
W tym momencie poczułam ból ,jakby mnie coś kopnęło.
-Auć!
-Giba co jest!-krzyknął Fell
-Nie wiem ...coś mnie kopnęło w brzuch

<Fell? Nic nie szkodzi ;) >

Od Amy-Cd Alan (C.D)

-Jaką lekcje-zapytałam​ wstałam i się zaczęłam wycofywać
-Bolesną- uśmiechnął się szeroko
-Nic mi się nie stanie grzbiet i wszystko inne mam wytrzymałe Simba przekazał mi mocy wytrzymałości
-Ale brzuch jest miękki prawda ?-zapytał
Mina mi zbledła próbowałam rozciągnąć barierę z mocy ducha ale byłam zbyt zszokowana-Nie odważysz się-przekazałam mu w myślach
-Tak sądzisz? - cienie były coraz bliżej
Skupiłam się żeby wywołać ogień tak wielki co odpędzi te cienie.Ale niestety tylko buchnął mały płomyk-o nie-krzyknęłam-N​ie mogę kontrolować żywiołów
-Słaba!- cienie biegły coraz szybciej
Nie wiedziałam co mam zrobić skorzystałam z mocy teleportacji i znalazłam się obok Alana musiałam usiąść bo było mi nie dobrze i brzuch mnie bolał jak nie wiem co zgarbiłam się lekko żeby chociaż przestało mi się kręcić w głowie
-Amy...
-Hmm-zapytałam zamroczona
-Wiem co się dzieje
-A mianowicie- nie miałam sił zaprzeczać
-Ty wiesz...
- Co wiem-zaczęłam szybciej oddychać
Alan
-Wiesz że wiem
Spojrzałam na niego pytająco
-Nie udawaj już, tylko po prostu mi powiedz
-Nooo....-powied​ziałam
-nooo?
-Chcesz to usłyszeć-zapytał​am
-Czekam na to cały dzień
-Cały dzień-zapytałam
-Ta
-Czyli ty...-powiedział​am
-Tak
-W której chwili się domyśliłeś
Alan
-Rano. On mówił dobrze, nie umiesz kłamać
-Rano ?-zapytałam
-Rano
-po czym się domyśliłeś
-Dziwnie się zachowywałaś
-w Sensie ?
-Strasznie chowałaś brzuch
-Serio ?-zapytałam
-Mhym...
-Będziecie się teraz tak durnowato pytać?
-Tak-odpowiedzia​łam
-Czy WSZYSTKIE wilki muszą być takie GŁUPIE?- zapytał
-Zależy jakie wilki-odpowiedzi​ałam zwróciłam się w stronę Alana i usiadłam-Chciałe​ś żebym Ci powiedziała ale zrobię co innego-złapałam go za łapę i delikatnie położyłam ją na swoim brzuchu
-Ta jasne... Wszystkie...
Zdziwiłem się.
-Hyh?

(C.D.N)

Od Fella-Cd Giby

Uśmiechnąłem się i delikatnie pocałowałem Gibę.

- Ty wiesz, że jesteś dla mnie wszystkim - popchnąłem waderę lekko łbem, a ta się przewróciła na grzbiet. - Jestem szczęśliwy, że jestem z tobą - położyłem się obok niej i wtuliłem się w nią. - Kocham cię Giba...

- Ja ciebie, też mój głuptasku - zaśmiała się i szturchnęła mnie delikatnie łapką po moim nosku.

Zaśmiałem się. 

- Jestem i będę twój na zawsze - pocałowałem ją. 

<<Giba wybacz mi, że tak długo nie pisałem opowiadanek, ale trochę mało czasu :< i brak weny...>

Przerwaaaa

Ostatnio była wielkaaa przerwa od dodawania opowiadań.No niestety nie miałam czasu ani też niektóre wilki nie miały czasu,ale teraz już zacznę regularnie dodawać opowiadania,więc do zobaczenia w opowiadaniach.

Wasza Alpha Amy