-Nie, nie, nie- zaczęłaś kończ.
- To są jeszcze dzieci-powiem im kiedy indziej
-No i co że jeszcze dzieci, niech wiedzą co przeżyły w dzieciństwie.
-Ale ta chwila nie trwała długo pewnego dnia poszłam upolować coś na śniadanie wasz ojciec w wami został kiedy wróciłam was nie było Alana też nie pojawił sie czarny wilk sprzeczaliśmy się chwile i z tego wywiązała się walka porwał was i Alana i kazał się stawić o 1.00 pod wodospadem. Przyszłam o podanej godzinie on się pojawił i kazał mi wybierać albo wy albo Alan jedno przeżyje drugie umrze miałam wielki dylemat kogo wybrać ale Alan powiedział żebym wybrała was moi rodzice dołożyli swoje 3 grosze i tak się stało że wybrałam was, czarny przeciągną Alana na stronę mroku i tak zostało do dziś koniec bajki a teraz idziemy-odpowiedziałam
-Czyli tata nas uratował za cenę własnego życia-Cristal zeskoczyła z mojego grzbietu i podbiegła do Alana i się przytuliła-kocham cię tato
Nie mogłam nic zrobić stałam i patrzyłam lekko zdziwiona i ze strachem a co jeśli Alan jej coś zrobi
Podniósł łapę razem z małą.
-Jakie to słodkie- uśmiechnął się i potrząsnął nią mocno tak że spadła na ziemię z hukiem- Trzeba było o tym myśleć wcześniej.
Zareagowałam błyskawicznie odstawiłam Tonn'ego i wielkim susem skoczyłam na Alana-Alan tego jest za wiele czy ja tak wiele proszę zostawcie nas samych uszanuj to ze względu na dawną przyjaźń
-Przyjaźń?- wilk pojawił się za Amy- Przyjaźń?!
Usiadłam czułam jego oddech na karku- Tak przyjaźń-odpowiedziałam- bo wątpię że chciałeś usłyszeć dawną miłość.Sama chciałam to powiedzieć ale ugryzłam się w język,bo wiem że takie wilki jak ty teraz nie znacie pojęcia miłości
-Prawda...Ale zadajesz ból dawnemu mnie
Na wspomnieniu o dawnym Alanie obróciłam się staliśmy blisko siebie spojrzałam mu w oczy były niebieskie a nie ciemne tak jak wcześniej.Wpatrywałam się w nie chwile i mina mi posmutniała spuściłam łeb zrobiłam coś co nikt by się nie spodziewał- Masz racje w 100 % to jest nie miłe z mojej strony ba nawet wredne że zepchnęłam Alana na 2 plan potraktowałam jak śmiecia-zwróciłam się w stronę czarnego- Więc teraz oddaje Ci to-ponownie zwróciłam się w stronę Alana i zdjęłam bransoletę-Nie wiem co z nią zrobisz spalisz wyrzucisz zrób z nią co chcesz-odpowiedziałam wstając-jest mi przykro z tego powodu że tak cię potraktowałam i mam nadzieje że dawna część Ciebie kiedyś mi to wybaczy-Przeszłam obok niego i wzięłam Cristal w pysk która była lekko ogłuszona podeszłam do Tonn'ego i jego wzięłam na grzbiet ostatni raz spojrzałam na Alana jego niebieskie oczy i jego minę która była zdziwiona zaczęłam iść szybkim krokiem w stronę domu
Scratch patrzył uważnie. Lekko zdziwiony, ale cały czas uśmiechnięty. Alan stał nieruchomo patrząc na tą bransoletę.
-I myślisz, że to coś zmieni?- zapytał po czasie.
-Nie wątpię mówiłam zrób z nią co chcesz chciałam żebyś wiedział że mi przykro mawiają że lepiej późno niż wcale.Ale i tak wątpie,że to coś zmieni
-Wiesz... Trzeba było pomyśleć wcześniej- wilk spojrzał na nią z politowaniem
-Przeszłości nie zmienię wiesz co Ci chciałam i to mnie cieszy
-Dalej go kochasz?- zapytał Scratch
Ogon mi nerwowo dygnął
-Oh, jak słodko- zniknęli obaj
C.D.N
wtorek, 17 września 2013
Od Amy C.D
-Co konkretnie?
-Nie Twoja sprawa-przyspieszyłam kroku
-Bez przyczyny o tym nie mówisz.
-Czyje są w końcu te dzieci moje czy Twoje
-Moje właściwie też
- W snach
-No jasne. W snach.
-Nawet nie próbuj mi do nich włazić umiem się od Ciebie odgrodzić
-Ta, jasne. Ale właściwie to są też jego dzieci.
-Masz racje i nie masz racji
-Niby czemu ?
-Masz racje tym że to są jego dzieci ale za równo już nie jego bo ja z Alanem nie mam nic wspólnego chyba że-wyciągnęłam łapę przed siebie-Bransoleta
-No, jak coś pójdzie nie tak, to najlepiej to zostawić i się do tego nie przyznawać.
-Masz racje on się do mnie nie przyznaje ja do niego też nie
-On się do ciebie nie przyznaje? To ty się do niego nie przyznajesz? Wyrzuciłaś go z pamięci jak najgorszego śmiecia i udajesz że go nie było.
-nie nie wyrzuciłam-odpowiedziałam-Tylko odepchnęłam go trochę dalej w zakamarki swojego umysłu po co mam się łudzić że mnie dalej kocha.Owszem ja go dalej kocham ale to już inna część...
-Ty go kochasz-zapytała Cristal-to czemu nie jesteście razem
-Po co mam się nim przejmować, ha! Cyniczne, nie sądzisz? No właśnie, wytłumacz jej to.
-Cristal to jest długa historia
-Mamy czas?
-Mamy czas.
-Ale ja tego czasu nie mam
-Masz, masz.
- A niby skąd to wiesz
-Wiem, wszystko wiem
-Mamo zgódź się-mnie Cristal
-No dobrze-skapitulowałam-Było tak poznaliśmy się jako para nieznajomych wilków zaczęliśmy rozmawiać całkiem normalnie tego samego dnia skręciłam kostkę i wasz Tata wziął mnie na grzbiet tak jak ja was teraz i zaniósł mnie do mojej jaskini od tamtego czasu zaczęliśmy sie częściej spotykać i potem pojawił się czarny wilk co namieszał ale wyszło na to że zostaliśmy parą Alan oświadczył mi się i przyjęłam oświadczyny mieliśmy ślub wybraliśmy się na noc poślubną 5 dni potem zaszłam z waszą dwójką w ciąże potem znowu pojawił się czarny wilk i znowu namieszał ale jak teraz na to patrze to lekko moja wina ale mniejsza o to po kilku godzinach kłótni i sprzeczek złapały mnie skurcze musiałam znaleźć się na skale szybko Ciocia giba pomogła mi was urodzić potem znowu pojawił się czarny wywiązała suę z tego wilka sprzeczka.po tej sprzeczce była chwila spokoju-odetchnęłam-resztę powiem wam jak Będziecie więksi
C.D.N
-Nie Twoja sprawa-przyspieszyłam kroku
-Bez przyczyny o tym nie mówisz.
-Czyje są w końcu te dzieci moje czy Twoje
-Moje właściwie też
- W snach
-No jasne. W snach.
-Nawet nie próbuj mi do nich włazić umiem się od Ciebie odgrodzić
-Ta, jasne. Ale właściwie to są też jego dzieci.
-Masz racje i nie masz racji
-Niby czemu ?
-Masz racje tym że to są jego dzieci ale za równo już nie jego bo ja z Alanem nie mam nic wspólnego chyba że-wyciągnęłam łapę przed siebie-Bransoleta
-No, jak coś pójdzie nie tak, to najlepiej to zostawić i się do tego nie przyznawać.
-Masz racje on się do mnie nie przyznaje ja do niego też nie
-On się do ciebie nie przyznaje? To ty się do niego nie przyznajesz? Wyrzuciłaś go z pamięci jak najgorszego śmiecia i udajesz że go nie było.
-nie nie wyrzuciłam-odpowiedziałam-Tylko odepchnęłam go trochę dalej w zakamarki swojego umysłu po co mam się łudzić że mnie dalej kocha.Owszem ja go dalej kocham ale to już inna część...
-Ty go kochasz-zapytała Cristal-to czemu nie jesteście razem
-Po co mam się nim przejmować, ha! Cyniczne, nie sądzisz? No właśnie, wytłumacz jej to.
-Cristal to jest długa historia
-Mamy czas?
-Mamy czas.
-Ale ja tego czasu nie mam
-Masz, masz.
- A niby skąd to wiesz
-Wiem, wszystko wiem
-Mamo zgódź się-mnie Cristal
-No dobrze-skapitulowałam-Było tak poznaliśmy się jako para nieznajomych wilków zaczęliśmy rozmawiać całkiem normalnie tego samego dnia skręciłam kostkę i wasz Tata wziął mnie na grzbiet tak jak ja was teraz i zaniósł mnie do mojej jaskini od tamtego czasu zaczęliśmy sie częściej spotykać i potem pojawił się czarny wilk co namieszał ale wyszło na to że zostaliśmy parą Alan oświadczył mi się i przyjęłam oświadczyny mieliśmy ślub wybraliśmy się na noc poślubną 5 dni potem zaszłam z waszą dwójką w ciąże potem znowu pojawił się czarny wilk i znowu namieszał ale jak teraz na to patrze to lekko moja wina ale mniejsza o to po kilku godzinach kłótni i sprzeczek złapały mnie skurcze musiałam znaleźć się na skale szybko Ciocia giba pomogła mi was urodzić potem znowu pojawił się czarny wywiązała suę z tego wilka sprzeczka.po tej sprzeczce była chwila spokoju-odetchnęłam-resztę powiem wam jak Będziecie więksi
C.D.N
Od Amy CD
- No przecież mówię
-Mhym. Więc teraz wysuwamy wnioski.
-Niby jakie wnioski
-Pytały się gdzie ich ojciec.
-Znalazły już odpowiedź
-Czyli jednak nie są takie głupie
Warknęłam ostrzegawczo-Co się z Tobą stało Alan-zapytałam
-Chyba nic. A co, zmieniłem się?- zapytał sarkastycznie
-Tak i to bardzo
-Naprawdę? Jaka szkoda.
-Widzisz nie mamy o czym rozmawiać
-Jesteś tego taka pewna?
-Niby o czym mamy rozmawiać
-Nic się nie działo przez ten rok?
-Nie nic się nie działo
-No racja, co t jest rok. To tylko trochę ponad 500 milionów minut.
-Jeśli myślałeś że im coś powiem to źle myślałeś
-A co wam wpajała przez cały rok?
-Ale o co chodzi z wpajaniem-zapytała Cristal
-Co wam mówiła?
- O Tobie ?
-Nie, skąd się wzięłyście.
Cristal spojrzała na Tonnego z błyskiem w oku dobrze znałam ten błysk-Nie nie mówiła na-siadając
-A jak myślałaś?
-Ale ja na serio nie wiem-odpowiedziała myśląc-Już wiem-powiedziała po chwili-z brzucha mojej mamy
-No brawo, jesteś taaaaka mądra.
Cristal uśmiechnęła się do niego jej najlepszym uśmiechem zareagowałam
-No dobrze spotkanie dobiegło końca wracamy
-Ale mamo-powiedziała Cristal
-Kochanie żadnych Ale idziemy-powiedziałam popatrzyłam na Alana-i do nie zobaczenia
-Czemu musimy już iść?- zapytał Tony
-Słońce jesteście jeszcze mali a małe wilczki potrzebują dużo snu
-Słabe tłumaczenie- koło Alana pojawił się drugi wilk.
-No to jakieś żarty
-Mamo kto to jest i czemu wygląda tak samo jak tata-zapytała mnie Cristal
Wilki spojrzały na siebie.
-Zobacz, my naprawdę jesteśmy tacy sami.
-eeem nie wiem jak Ci to wytłumaczyć to jest tak jakby brat Alana
-Brat-zapytała mnie Cristal-Czyli mój wujek ?
-Nieee-Powiedziałam-to nie jest twój wujek
-Ale przecież brat, ojca to właśnie wujek.
-Nie jesteś bratem w 100% więc nie jesteś wujkiem proste
-No tak, bo właściwie to ja jestem nim
- Taaak to spotkanie 'Było bardzo miłe' więc do nie zobaczenia-wzięłam małe na grzbiet
-Tak szybko je zabierasz?
-Czemu?
-Musimy jeszcze coś zrobić-zaczęłam iść w stronę naszej jaskini
C.D.N
-Mhym. Więc teraz wysuwamy wnioski.
-Niby jakie wnioski
-Pytały się gdzie ich ojciec.
-Znalazły już odpowiedź
-Czyli jednak nie są takie głupie
Warknęłam ostrzegawczo-Co się z Tobą stało Alan-zapytałam
-Chyba nic. A co, zmieniłem się?- zapytał sarkastycznie
-Tak i to bardzo
-Naprawdę? Jaka szkoda.
-Widzisz nie mamy o czym rozmawiać
-Jesteś tego taka pewna?
-Niby o czym mamy rozmawiać
-Nic się nie działo przez ten rok?
-Nie nic się nie działo
-No racja, co t jest rok. To tylko trochę ponad 500 milionów minut.
-Jeśli myślałeś że im coś powiem to źle myślałeś
-A co wam wpajała przez cały rok?
-Ale o co chodzi z wpajaniem-zapytała Cristal
-Co wam mówiła?
- O Tobie ?
-Nie, skąd się wzięłyście.
Cristal spojrzała na Tonnego z błyskiem w oku dobrze znałam ten błysk-Nie nie mówiła na-siadając
-A jak myślałaś?
-Ale ja na serio nie wiem-odpowiedziała myśląc-Już wiem-powiedziała po chwili-z brzucha mojej mamy
-No brawo, jesteś taaaaka mądra.
Cristal uśmiechnęła się do niego jej najlepszym uśmiechem zareagowałam
-No dobrze spotkanie dobiegło końca wracamy
-Ale mamo-powiedziała Cristal
-Kochanie żadnych Ale idziemy-powiedziałam popatrzyłam na Alana-i do nie zobaczenia
-Czemu musimy już iść?- zapytał Tony
-Słońce jesteście jeszcze mali a małe wilczki potrzebują dużo snu
-Słabe tłumaczenie- koło Alana pojawił się drugi wilk.
-No to jakieś żarty
-Mamo kto to jest i czemu wygląda tak samo jak tata-zapytała mnie Cristal
Wilki spojrzały na siebie.
-Zobacz, my naprawdę jesteśmy tacy sami.
-eeem nie wiem jak Ci to wytłumaczyć to jest tak jakby brat Alana
-Brat-zapytała mnie Cristal-Czyli mój wujek ?
-Nieee-Powiedziałam-to nie jest twój wujek
-Ale przecież brat, ojca to właśnie wujek.
-Nie jesteś bratem w 100% więc nie jesteś wujkiem proste
-No tak, bo właściwie to ja jestem nim
- Taaak to spotkanie 'Było bardzo miłe' więc do nie zobaczenia-wzięłam małe na grzbiet
-Tak szybko je zabierasz?
-Czemu?
-Musimy jeszcze coś zrobić-zaczęłam iść w stronę naszej jaskini
C.D.N
Od Amy C.D
Ja zawsze dotrzymuję obietnicy. Nie, nie pójdę sobie.
-Skoro nie pójdziesz to ja Sobie pójdę nie pozwolę na nic
-Mówisz jakbyś się nie cieszyła
-Bo się nie ciesze
-Przecież my wyglądamy identycznie.
-I co z tego wiem że to ty bo Ciebie rozpoznaje na kilometr. A Alana tutaj nie ma więc się zmywam
-Kto mówił że go nie ma?
-Ja mówię-odpowiedziałam-dzieci idziemy
-Ale mamo kto to jest
-Cristal ktoś nie warty wspominania
-Ale ja chcę wiedzieć!- krzyknął Tony
-Tony to jest ktoś kto mi uprzykrzał życie-odpowiedziałam-Ale teraz idziemy
-To trzeba się z nim policzyć!
-Tony nie trzeba jesteś na to jeszcze za mały
-Nie prawda!
-Prawda-powiedziałam-i nie kłóć się ze mną-odwróciłam rodzeństwo przodem do strony z której przyszliśmy i popchnęłam ich lekko nosem-no dalej idziemy
Wilk pojawił się tuż przed Amy.
-Czemu mnie nie przedstawisz?
Zagrodziłam mu drogę-bo nie przedstawię
-Ale czemu?
-Bo ja tak powiedziałam
-Ale mi argument
-To moje dzieci nie Twoje a argumenty nie są mi potrzebne
Wilk prychnął.
-Jak zwykle.
-Więc jak ty to mawiasz do nie zobaczenia-odwróciłam się poszłam z małymi w stronę polany
-Jak one wyrosły-odezwał się drugi głos
Przyspieszyłam kroku-no chodźcie nie zatrzymujemy się idziemy dalej
-Ale mamo co to za głos-zapytała mnie Cristal
-Powiem Ci jak będziesz większa
-Ona już jest większa. Nie sądzisz?
-Chodziło mi o wiek Alan-powiedziałam z irytacją.Od razu pożałowałam tych słów
-Alan?-zapytali chórem Cristal i Tonny
-Tak, dokładnie tak.
-Mamo ale kto jes...-Tony chciał coś powiedzieć ale Cristal mu przerwała
-Patrz na swoją sierść jest dokładnie taka sama jak tamtego wilka
-Tak masz racje!+odpowiedział Tony-A ty patrz na swoją jest taka sama jak mamy a oczy identyczne jak tamtego wilka
-To samo mogę powiedzieć o tobie masz oczy mamy
-Ty masz oczy ojca, tylko jeszcze o tym nie wiesz.
-Dowie się kiedy indziej-powiedziałam
-Czemu nie teraz?
-Mamo ale o co chodzi-zapytał Tonny
-Tonny ja chyba wiem-odpowiedziała Cristal-Patrz ty masz oczy matki ja mam oczy tamtego wilka, Ty masz jego sierść ja mam sierść mamy to oczywiste on jest naszym tatą
-Ale nikt nie ma takiego świecącego czegoś jak ja!
-Właściwie to szybko można się tego pozbyć.
-Tym razem się zgodzę można się tego pozbyć-odpowiedziałam-Ale to coś świecącego tak jakby pieczęć założył Alan czyli Twój ojciec żeby cię ratować
-Ale Alan to ja.
C.D.N
-Skoro nie pójdziesz to ja Sobie pójdę nie pozwolę na nic
-Mówisz jakbyś się nie cieszyła
-Bo się nie ciesze
-Przecież my wyglądamy identycznie.
-I co z tego wiem że to ty bo Ciebie rozpoznaje na kilometr. A Alana tutaj nie ma więc się zmywam
-Kto mówił że go nie ma?
-Ja mówię-odpowiedziałam-dzieci idziemy
-Ale mamo kto to jest
-Cristal ktoś nie warty wspominania
-Ale ja chcę wiedzieć!- krzyknął Tony
-Tony to jest ktoś kto mi uprzykrzał życie-odpowiedziałam-Ale teraz idziemy
-To trzeba się z nim policzyć!
-Tony nie trzeba jesteś na to jeszcze za mały
-Nie prawda!
-Prawda-powiedziałam-i nie kłóć się ze mną-odwróciłam rodzeństwo przodem do strony z której przyszliśmy i popchnęłam ich lekko nosem-no dalej idziemy
Wilk pojawił się tuż przed Amy.
-Czemu mnie nie przedstawisz?
Zagrodziłam mu drogę-bo nie przedstawię
-Ale czemu?
-Bo ja tak powiedziałam
-Ale mi argument
-To moje dzieci nie Twoje a argumenty nie są mi potrzebne
Wilk prychnął.
-Jak zwykle.
-Więc jak ty to mawiasz do nie zobaczenia-odwróciłam się poszłam z małymi w stronę polany
-Jak one wyrosły-odezwał się drugi głos
Przyspieszyłam kroku-no chodźcie nie zatrzymujemy się idziemy dalej
-Ale mamo co to za głos-zapytała mnie Cristal
-Powiem Ci jak będziesz większa
-Ona już jest większa. Nie sądzisz?
-Chodziło mi o wiek Alan-powiedziałam z irytacją.Od razu pożałowałam tych słów
-Alan?-zapytali chórem Cristal i Tonny
-Tak, dokładnie tak.
-Mamo ale kto jes...-Tony chciał coś powiedzieć ale Cristal mu przerwała
-Patrz na swoją sierść jest dokładnie taka sama jak tamtego wilka
-Tak masz racje!+odpowiedział Tony-A ty patrz na swoją jest taka sama jak mamy a oczy identyczne jak tamtego wilka
-To samo mogę powiedzieć o tobie masz oczy mamy
-Ty masz oczy ojca, tylko jeszcze o tym nie wiesz.
-Dowie się kiedy indziej-powiedziałam
-Czemu nie teraz?
-Mamo ale o co chodzi-zapytał Tonny
-Tonny ja chyba wiem-odpowiedziała Cristal-Patrz ty masz oczy matki ja mam oczy tamtego wilka, Ty masz jego sierść ja mam sierść mamy to oczywiste on jest naszym tatą
-Ale nikt nie ma takiego świecącego czegoś jak ja!
-Właściwie to szybko można się tego pozbyć.
-Tym razem się zgodzę można się tego pozbyć-odpowiedziałam-Ale to coś świecącego tak jakby pieczęć założył Alan czyli Twój ojciec żeby cię ratować
-Ale Alan to ja.
C.D.N
Od Runy Cd Amy
Zostałam z Dylanem sam na sam
-Heem--westchnął-co robimy?
-Hmm nie wiem może pospacerujemy?-uśmiechęłam się
-A gdzie?
-Hmm...wiesz nie znam za bardzo tego miejsca-Pokazałam język
-To chodz przed siebie-też pokazał język i szturchął nosem
Szliśmy sobie przez przepiękną ląke.Dylan pare razy zerkał na mnie ukradkiem.Doszliśmy do jeziorka
-Jak tu pięknie ! -Krzyknęłam
-O tak! Bardzo!-uśmięchnął się
-idę popływać.Idziesz?
-Jassne-i popchał mnie do wody. Bawiliśmy się bardzo długo. wreście wyszliśmy z wody
-Padam z nóg-powiedziałam ze smutkiem
-Ja też.Idziemy już?
-Jassne tylko..
-Tylko co?
-Moja siostra nie pokazał mi gdzie mogę spać
-To możesz tą jedną noc spać u mnie co ty na to?
-ee serio?
-Jassne-uśmiechął się.Poszliśmy do jego groty
(C.D Dylan?)
-Heem--westchnął-co robimy?
-Hmm nie wiem może pospacerujemy?-uśmiechęłam się
-A gdzie?
-Hmm...wiesz nie znam za bardzo tego miejsca-Pokazałam język
-To chodz przed siebie-też pokazał język i szturchął nosem
Szliśmy sobie przez przepiękną ląke.Dylan pare razy zerkał na mnie ukradkiem.Doszliśmy do jeziorka
-Jak tu pięknie ! -Krzyknęłam
-O tak! Bardzo!-uśmięchnął się
-idę popływać.Idziesz?
-Jassne-i popchał mnie do wody. Bawiliśmy się bardzo długo. wreście wyszliśmy z wody
-Padam z nóg-powiedziałam ze smutkiem
-Ja też.Idziemy już?
-Jassne tylko..
-Tylko co?
-Moja siostra nie pokazał mi gdzie mogę spać
-To możesz tą jedną noc spać u mnie co ty na to?
-ee serio?
-Jassne-uśmiechął się.Poszliśmy do jego groty
(C.D Dylan?)
niedziela, 15 września 2013
Od Amy CD
-Myślałaś może że ci pomogę?
-W Twoich snach-powiedziałam,rzuciłam się na bestie.Niedźwiedź zamachnął się ale zrobiłam unik postanowiłam wpłynąć na niedźwiedzia wytężyłam umysł coś czułam że moja moc nic nie dawała wiec doprawiłam to odrobiną mocy ducha-Wynoś się stąd-krzyknęłam mu w umyśle.Niedźwiedź stał chwile ale potem poszedł z powrotem w stronę z której przyszedł,Ja usiadłam i oddychałam trochę szybciej.Moje serce waliło a wraz z nim moja klatka piersiowa rozszerzała się i zmniejszała.-Widzisz nie potrzebuje Twojej pomocy
-Nawet jakbyś potrzebowała to byś jej nie uzyskała
-To wiem myślałeś że będę cię błagać o pomoc
-Nie, myślałem że fajnie by było patrzeć jak umierasz
-Tsaa Tylko czekasz żeby małe zostały same ale nie dopuszczę do tego-skupiłam się i znalazłam się w jaskini wzięłam małe w pysk i znowu przeniosłam się na dwór
-Nie udawaj że czytasz mi w myślach. Czy ja to chciałem zrobić ?
-Nie nie czytam w Twoich myślach są zbyt mroczne-odpowiedziałam- Ale Twoja mina mówi sama za Siebie
-Jesteś kiepskim rozpoznawaczem mimiki w takim razie
-Nie mówię teraz ale ogólnie
-Właściwie...
-Co właściwie
-Właściwie to nie. Nie umiesz tego robić.
-Nie umiem czego robić
-Przejrzeć mnie
-W tym masz racje-powiedziała-A teraz mówię pa chce spokojnie wychować dzieci i nauczyć je wszystkiego
-To do zobaczenia w dniu urodzin Twoich pociech- uśmiechnął się szeroko i zniknął
-W Twoich snach-odpowiedziałam,wzięłam małe w pysk i odeszłam w stronę wodospadu w jego środku była tajemna jaskinia a której nikt nie wiedział
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~Rok Później~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Moje pociechy rosły szybko jak na drożdżach rozrabiały czyli rozwijały się zdrowo. Był dzień urodzin Cristal i Tonn'ego.
-Mam pomysł a może tak oprowadzę was po naszych ziemiach bo nie byliście jeszcze wszędzie,a potem mała niespodzianka
-Mamo jesteś super-odpowiedziała Cristal razem z Tonym
-Oj Cristal jesteście na na tyle duzi żebyście się usamodzielnili więc chodźmy
-Okej mamo
Wyszliśmy z jaskini i skierowaliśmy się w stronę skały narad- To tutaj zbierają się wszystkie wilki i słuchają co ja mam do powiedzenia jako Alpa
-Ale Fanie-odpowiedziała Cristal-dość wysoko tu
-Tak wiem o tym nie podchodź tam bo spadniesz Teraz chodźmy tam-Skierowaliśmy się w stronę Polany łowieckiej-To tutaj ja i wasz tata spotkaliśmy się po raz pierwszy--Pożałowałam tych słów
-Mamo a gdzie Tata-zapytał Tony
-A miałaś im nie mówić Amy. Jaka szkoda że się wydało.
-A jednak dotrzymałeś obietnicy-powiedziałam obracając się
-Mamo kto to jest-zapytała Cristal chowając się za mną
-Spokojnie kochanie to jest wilk który zaraz Sb pójdzie
-W Twoich snach-powiedziałam,rzuciłam się na bestie.Niedźwiedź zamachnął się ale zrobiłam unik postanowiłam wpłynąć na niedźwiedzia wytężyłam umysł coś czułam że moja moc nic nie dawała wiec doprawiłam to odrobiną mocy ducha-Wynoś się stąd-krzyknęłam mu w umyśle.Niedźwiedź stał chwile ale potem poszedł z powrotem w stronę z której przyszedł,Ja usiadłam i oddychałam trochę szybciej.Moje serce waliło a wraz z nim moja klatka piersiowa rozszerzała się i zmniejszała.-Widzisz nie potrzebuje Twojej pomocy
-Nawet jakbyś potrzebowała to byś jej nie uzyskała
-To wiem myślałeś że będę cię błagać o pomoc
-Nie, myślałem że fajnie by było patrzeć jak umierasz
-Tsaa Tylko czekasz żeby małe zostały same ale nie dopuszczę do tego-skupiłam się i znalazłam się w jaskini wzięłam małe w pysk i znowu przeniosłam się na dwór
-Nie udawaj że czytasz mi w myślach. Czy ja to chciałem zrobić ?
-Nie nie czytam w Twoich myślach są zbyt mroczne-odpowiedziałam- Ale Twoja mina mówi sama za Siebie
-Jesteś kiepskim rozpoznawaczem mimiki w takim razie
-Nie mówię teraz ale ogólnie
-Właściwie...
-Co właściwie
-Właściwie to nie. Nie umiesz tego robić.
-Nie umiem czego robić
-Przejrzeć mnie
-W tym masz racje-powiedziała-A teraz mówię pa chce spokojnie wychować dzieci i nauczyć je wszystkiego
-To do zobaczenia w dniu urodzin Twoich pociech- uśmiechnął się szeroko i zniknął
-W Twoich snach-odpowiedziałam,wzięłam małe w pysk i odeszłam w stronę wodospadu w jego środku była tajemna jaskinia a której nikt nie wiedział
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~Rok Później~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Moje pociechy rosły szybko jak na drożdżach rozrabiały czyli rozwijały się zdrowo. Był dzień urodzin Cristal i Tonn'ego.
-Mam pomysł a może tak oprowadzę was po naszych ziemiach bo nie byliście jeszcze wszędzie,a potem mała niespodzianka
-Mamo jesteś super-odpowiedziała Cristal razem z Tonym
-Oj Cristal jesteście na na tyle duzi żebyście się usamodzielnili więc chodźmy
-Okej mamo
Wyszliśmy z jaskini i skierowaliśmy się w stronę skały narad- To tutaj zbierają się wszystkie wilki i słuchają co ja mam do powiedzenia jako Alpa
-Ale Fanie-odpowiedziała Cristal-dość wysoko tu
-Tak wiem o tym nie podchodź tam bo spadniesz Teraz chodźmy tam-Skierowaliśmy się w stronę Polany łowieckiej-To tutaj ja i wasz tata spotkaliśmy się po raz pierwszy--Pożałowałam tych słów
-Mamo a gdzie Tata-zapytał Tony
-A miałaś im nie mówić Amy. Jaka szkoda że się wydało.
-A jednak dotrzymałeś obietnicy-powiedziałam obracając się
-Mamo kto to jest-zapytała Cristal chowając się za mną
-Spokojnie kochanie to jest wilk który zaraz Sb pójdzie
Od Amy C.D
-To ty sobie o mnie śnisz, kto ci każe ?
-Czyli to jest tylko sen i Alana nie ma w mojej jaskini ?
-To twój sen.
-Skoro to mój sen-pomyślałam-to mogę sobie wyobrazić smocze kule-Tak też zrobiłam pomyślałam o smoczych kulach które były pod moimi łapami i nagle poczuła kulisty kształt obok kostki-To nie możliwe powiedziałam ciągle nie otwierając oczu-Smocze kule-Otworzyłam oczy i popatrzyłam na moje łapy obok nich były smocze kule
-Brawo
-Ale jak to jest możliwe
-W śnie wszystko jest możliwe
-Mhm-mruknęłam oczy mi się zamykały byłam zmęczona
-Idziesz spać w śnie. Paradoks
-Niee wracam do realnego świata
-Ok. Do zobaczenia
- Do nie zobaczenia-powiedziałam,wróciłam do swojego ciała poczułam dziwny ucisk pod brzuchem były pod nim smocze kule-Uff to był Tylko sen-spojrzałam na małe-Bezpieczne-odetchnęłam z ulgą
-Naprawdę?
-No nie-rozpoznałam ten głos
-Udowadniam, że potrafię panować nad snami
-Możesz sobie już to darować-powiedziałam wstając-Alan nie powinnam cię interesować a dzieci tym bardziej,przecież nas nie nawidzisz
-Naprawdę? Czemu tak sądzisz?
-Twoje myśli mówią za Ciebie
-Potrafisz czytać w myślach? Interesujące .
-Widzisz-powiedziałam-Jesteś inny niż byłeś
-Nie. Nigdy mi nie mówiłaś, że czytasz w myślach
Zamyśliłam się-Musiałam Ci mówić
Wilk pokręcił przecząco głową
-To teraz to wiesz-usiadłam
-Dobrze, że chociaż teraz.
-Tsa lepiej późno niż wcale-powiedziałam-A tan serio czego chcesz
-Mieszkam tu?
- W tym masz racje więc skoro tu mieszkasz to ja się wyniosę,bo wątpię że chcesz nas oglądać-wzięłam małe w pysk a smocze kule wprawiłam w lewitacje,wyszłam z jaskini
-Może być-wilk wzruszył ramionami i poszedł wgłąb jaskini
-Typowe napełnione mrokiem samce-powiedziałam-Moje życie to jed..-nie dokończyłam bo usłyszałam ryk-Brzmi jak niedź...-Tajemnicze zwierze znowu wydało dźwięk spojrzałam stronę z kąt dochodził ten dźwięk.A dochodził on z krzaków na przeciwko mnie po chwili z tych krzaków wyłonił się prawdziwy niedźwiedź, i do tego jeszcze samiec miał ochotę na moje małe jego żółte ślepia patrzyły prosto na mnie i moje małe-To jakiś żart-Krzyknęłam w myślach.Zawróciłam i zaczęłam biec w stronę jaskini biegłam ile sił,ale niedźwiedź też był szybki ale w końcu dotarłam do jaskini wparowałam do środka mogłam się spodziewać że Alan tam będzie ale nikogo nie zastałam odstawiłam delikatnie małe w i w tym samym momencie skoczyłam na niedźwiedzia który był przy wejściu do jaskini ugryzłam go w bok i zadrapałam pazurami dzięki czemu zwrócił na mnie uwagę a od małych się odczepił.Skoczyłam na niego i zadałam mu rany pazurami i kłami.Widziała że nie zamierza się poddać więc skoczyłam jeszcze raz. I to był błąd, niedźwiedź machnął łapą i uderzył mnie nią jego siła była potężna że wyrzuciło mnie na skalną ścianę,uderzyłam grzbietem o skały i spadłam na bok przy wejściu do jaskini-Wredny niedźwiedź-wstałam z trudem
-Przecież zawsze tak lubiłaś zwierzęta- w środku pojawił się Scratch
-Niektóre-odpowiedziałam
Wilk zaśmiał się i oglądał walkę.
-Tsaa nie ma to jak patrzenie-powiedziałam
-Czyli to jest tylko sen i Alana nie ma w mojej jaskini ?
-To twój sen.
-Skoro to mój sen-pomyślałam-to mogę sobie wyobrazić smocze kule-Tak też zrobiłam pomyślałam o smoczych kulach które były pod moimi łapami i nagle poczuła kulisty kształt obok kostki-To nie możliwe powiedziałam ciągle nie otwierając oczu-Smocze kule-Otworzyłam oczy i popatrzyłam na moje łapy obok nich były smocze kule
-Brawo
-Ale jak to jest możliwe
-W śnie wszystko jest możliwe
-Mhm-mruknęłam oczy mi się zamykały byłam zmęczona
-Idziesz spać w śnie. Paradoks
-Niee wracam do realnego świata
-Ok. Do zobaczenia
- Do nie zobaczenia-powiedziałam,wróciłam do swojego ciała poczułam dziwny ucisk pod brzuchem były pod nim smocze kule-Uff to był Tylko sen-spojrzałam na małe-Bezpieczne-odetchnęłam z ulgą
-Naprawdę?
-No nie-rozpoznałam ten głos
-Udowadniam, że potrafię panować nad snami
-Możesz sobie już to darować-powiedziałam wstając-Alan nie powinnam cię interesować a dzieci tym bardziej,przecież nas nie nawidzisz
-Naprawdę? Czemu tak sądzisz?
-Twoje myśli mówią za Ciebie
-Potrafisz czytać w myślach? Interesujące .
-Widzisz-powiedziałam-Jesteś inny niż byłeś
-Nie. Nigdy mi nie mówiłaś, że czytasz w myślach
Zamyśliłam się-Musiałam Ci mówić
Wilk pokręcił przecząco głową
-To teraz to wiesz-usiadłam
-Dobrze, że chociaż teraz.
-Tsa lepiej późno niż wcale-powiedziałam-A tan serio czego chcesz
-Mieszkam tu?
- W tym masz racje więc skoro tu mieszkasz to ja się wyniosę,bo wątpię że chcesz nas oglądać-wzięłam małe w pysk a smocze kule wprawiłam w lewitacje,wyszłam z jaskini
-Może być-wilk wzruszył ramionami i poszedł wgłąb jaskini
-Typowe napełnione mrokiem samce-powiedziałam-Moje życie to jed..-nie dokończyłam bo usłyszałam ryk-Brzmi jak niedź...-Tajemnicze zwierze znowu wydało dźwięk spojrzałam stronę z kąt dochodził ten dźwięk.A dochodził on z krzaków na przeciwko mnie po chwili z tych krzaków wyłonił się prawdziwy niedźwiedź, i do tego jeszcze samiec miał ochotę na moje małe jego żółte ślepia patrzyły prosto na mnie i moje małe-To jakiś żart-Krzyknęłam w myślach.Zawróciłam i zaczęłam biec w stronę jaskini biegłam ile sił,ale niedźwiedź też był szybki ale w końcu dotarłam do jaskini wparowałam do środka mogłam się spodziewać że Alan tam będzie ale nikogo nie zastałam odstawiłam delikatnie małe w i w tym samym momencie skoczyłam na niedźwiedzia który był przy wejściu do jaskini ugryzłam go w bok i zadrapałam pazurami dzięki czemu zwrócił na mnie uwagę a od małych się odczepił.Skoczyłam na niego i zadałam mu rany pazurami i kłami.Widziała że nie zamierza się poddać więc skoczyłam jeszcze raz. I to był błąd, niedźwiedź machnął łapą i uderzył mnie nią jego siła była potężna że wyrzuciło mnie na skalną ścianę,uderzyłam grzbietem o skały i spadłam na bok przy wejściu do jaskini-Wredny niedźwiedź-wstałam z trudem
-Przecież zawsze tak lubiłaś zwierzęta- w środku pojawił się Scratch
-Niektóre-odpowiedziałam
Wilk zaśmiał się i oglądał walkę.
-Tsaa nie ma to jak patrzenie-powiedziałam
Od Amy C.D
-Z wzajemnością-powiedziałam-Po co mam na niego patrzeć żeby znowu łudzić się że dawny Alan tam jest? wolne żarty ale jak chcesz-spojrzałam w stronę Alana z niechęcią to nie był mój Alan
-Wiesz, jak nie to nie. Skończyłem- zniknęli
-Dzięki za odwiedziny-krzyknęłam za nimi,kiedy już odczekałam 5 min usiadłam- o Matko co to było nie cierpię tego-wstałam i wzięłam szczeniaczki w pysk i zaniosłam je do jaskini,ułożyłam się wygodnie z nimi i zasnęłam ale to nie był spokojny sen zbudziłam się słysząc dziwny hałas
Coś ruszyło się z ciemnozielonych krzakach.
-Znów jesteśmy w lesie? Nie-e.
Przenieśli się w jakieś tajemnicze, ciemne miejsce. Wokoło było pusto, nie było nic prócz kilogramów kurzu i unoszącego się czarnego dymu.
-No nie tylko nie to-powiedziałam-moja głowa
-Coś nie tak?
-Czemu się na mnie uwzięliście ja tego nie rozumiem-wstałam i się przeciągnęłam
-Wy? Jest mnie dwóch?- czarny poruszał się gdzieś wśród czarnych mgieł
-No tym razem jesteś sam a gdzie Alan twój identyczni bliźniak że tak powiem
-Z twoimi dziećmi.
-Przywołaj go tu-skoczyłam na niego i przygwoździłam do ziemi wkładając łapę do środka jego ciała Biała magia dla czarnych wilków to jak trucizna-Dobrze Ci radzę daj go tutaj
Czarny kopnął Amy w brzuch, a ta przewróciła się.
-Jak trucizna? Naprawdę?
-Niezły kopniak-powiedziałam-Chyb ta metoda była skuteczna albo trzeba to zrobić w dwójkę reszta Trzyma jeden się mści.
-Nie wiem czy to byłby dobry pomysł
-Hmm niby czemu sam jesteś taki mroczny że chcesz się mścić
-Ale czasami daję się zemścić innym
-Czasami-zapytałam
-Dokładnie.
-To niby teraz komu się pozwolisz zemścić
-Jemu. Właściwie to ja daję się pobawić jemu za mnie.
Usiadłam-Czego ty jeszcze chcesz-zapytałam z irytacją-już dość mi życie spaprałeś
-A ja wiem. Ale, czekaj. Czemu ja ci niby przeszkadzam? To ty się na mnie rzucasz
-Jak myślisz czm-zapytałam zła- Dzieci siedzą z Alanem który jest tak mroczny że moje moce nie mogą tego ocenić i spaprałeś mi życie
-Wiesz, ale teraz nic ci nie robię- uśmiechnął się
-Owszem robisz-powiedziałam-niszczysz mi psychikę
-Niby czym ?
-Wszystkim
-Przykład?
-Np Alan sb siedzi jak gdyby nigdy nic z moimi dziećmi i nie wiem co im zrobić bo ty oczywiście musiałeś mnie tutaj przywlec
C.D.N
-Wiesz, jak nie to nie. Skończyłem- zniknęli
-Dzięki za odwiedziny-krzyknęłam za nimi,kiedy już odczekałam 5 min usiadłam- o Matko co to było nie cierpię tego-wstałam i wzięłam szczeniaczki w pysk i zaniosłam je do jaskini,ułożyłam się wygodnie z nimi i zasnęłam ale to nie był spokojny sen zbudziłam się słysząc dziwny hałas
Coś ruszyło się z ciemnozielonych krzakach.
-Znów jesteśmy w lesie? Nie-e.
Przenieśli się w jakieś tajemnicze, ciemne miejsce. Wokoło było pusto, nie było nic prócz kilogramów kurzu i unoszącego się czarnego dymu.
-No nie tylko nie to-powiedziałam-moja głowa
-Coś nie tak?
-Czemu się na mnie uwzięliście ja tego nie rozumiem-wstałam i się przeciągnęłam
-Wy? Jest mnie dwóch?- czarny poruszał się gdzieś wśród czarnych mgieł
-No tym razem jesteś sam a gdzie Alan twój identyczni bliźniak że tak powiem
-Z twoimi dziećmi.
-Przywołaj go tu-skoczyłam na niego i przygwoździłam do ziemi wkładając łapę do środka jego ciała Biała magia dla czarnych wilków to jak trucizna-Dobrze Ci radzę daj go tutaj
Czarny kopnął Amy w brzuch, a ta przewróciła się.
-Jak trucizna? Naprawdę?
-Niezły kopniak-powiedziałam-Chyb ta metoda była skuteczna albo trzeba to zrobić w dwójkę reszta Trzyma jeden się mści.
-Nie wiem czy to byłby dobry pomysł
-Hmm niby czemu sam jesteś taki mroczny że chcesz się mścić
-Ale czasami daję się zemścić innym
-Czasami-zapytałam
-Dokładnie.
-To niby teraz komu się pozwolisz zemścić
-Jemu. Właściwie to ja daję się pobawić jemu za mnie.
Usiadłam-Czego ty jeszcze chcesz-zapytałam z irytacją-już dość mi życie spaprałeś
-A ja wiem. Ale, czekaj. Czemu ja ci niby przeszkadzam? To ty się na mnie rzucasz
-Jak myślisz czm-zapytałam zła- Dzieci siedzą z Alanem który jest tak mroczny że moje moce nie mogą tego ocenić i spaprałeś mi życie
-Wiesz, ale teraz nic ci nie robię- uśmiechnął się
-Owszem robisz-powiedziałam-niszczysz mi psychikę
-Niby czym ?
-Wszystkim
-Przykład?
-Np Alan sb siedzi jak gdyby nigdy nic z moimi dziećmi i nie wiem co im zrobić bo ty oczywiście musiałeś mnie tutaj przywlec
C.D.N
Nowy samiec ^^
Imię: Piorun
Wiek: 2 lata
Stanowisko: Zielarz
Płeć: Samiec
Urodziny: 16.06
Charakter: miły,pomocny,odważny,zabawny,pełen energii
Moce: Moc ognia i powietrza,może uspokoić i stworzyć burzę i huragan
Partner: Szuka
Potomstwo : Brak
Nowa samica ^^
Imię: Luna
Wiek: 2
Stanowisko: Strażnik
Płeć: Samica
Urodziny: 19.11
Charakter: Nieśmiała,miła,pomocna,zwinna,inteligentna,szczera,sprytna
Moce: Moc powietrza,może przywołać tornado
Partner:szuka
Potomstwo : Brak
sobota, 14 września 2013
Nowy samiec ^^
Imię: Leonardo (Leo)
Wiek: 2,5
Stanowisko: Wojownik
Płeć: Samiec
Urodziny : 14.02
Charakter: Miły,odważny,szybki,silny,rozsądny,zabawny,pełen energii
Moce: Mega siła,moc ziemi
Partner:Podoba mu się Vera
Od Amy-Cd Runy
Szłyśmy z Runą przez mroczny las przypomniałam sobie o jej ranie
-Chodź opatrze cię-mówiac to położyłam łapy na jej ranie po kilku sekundach po ranie nie była nawet blizna
-Dzięki siostro-uśmiechnęła się
-Nmzc-odwzajemniłam uśmiech- a tak Wgl jak Ci się udało mnie znaleźć-zapytałam
-Sama nie wiem jakoś tak wyszło szłam wiele dni i natrafiłam na twój ślad
-AA to bardzo prawdopodobne-zatrzymałam się-czekaj słyszysz ten dzwięk ?
Runa zaczęła nasłuchiwać - Niczego nie słysze-Po chwili się zaśmiała- Amy ja nie mam tak dobrego słuchu jak ty
-Jak by ktoś się skradał -odpowiedziałam czułam pod łapami drżenie ziemi to był basior-Hmmm dziwne jakiś wilk się do nas zbliża
-Aaa a on z naszej watahy?-zapytała Runa z lekkim strachem
-Nie wiem jest już blisko zwęszył mój zapach
-Może uciekajmy ?
-Nie poradze sobie z nim chodź do krzaków
Tak też zrobiłyśmy schowałyśmy się w krzakach nie czekałyśmy długo Runa już nawet słyszała basiora. Był obok nas nie myślałam dłużej wyskoczyłam i powaliłam samca okazało się,że to był Dylan
-Dylan?-zapytałam schodząc z basiora
-Tak ja-odpowiedział z nieśmiałą miną
-śledzisz nas ?
-Noo tak wyczułem twój zapach i jakiegos innego wilka, ja umiem rozpoznaź zapachy wilków które są w naszej watasze a tego nie znałem
-Bo To moja siostra-uśmiechnęłam się dawno się nie widziałyśmy odnalazła mnie po tylu latach Runa chodź tutaj wszystko okej zawołałam
-Już idę Amy-siostra wyszła z krzaków i stanęła obok mnie i się uśmiechnęła- Jestem Runa siostra Amy miło mi
-Jaaaaa-zająkał się- Jestem Dylan
-Bardzo mi miło Dylan-też się uśmiechnęła
Spojrzałam ukradkiem na aure Dylana promieniała Aura Runy też promieniała. A to jeszcze nie wszystko Te Aury pasowały do siebie jak 2 krople wody
-Ja muszę iść-uściskałam Runę-Ważne sprawy na mnie czekają
-Okej pa Amy -odpowiedzieli razem
Uśmiechnęłam się do nich wbiegłam na wzniesienie znikłam z Pola ich widzenia
-Widzę że siostra odnalazła swoją drugą połowe prawda mamo ?
-Prawda Amy odezwał się głos wilczycy-Pasują do siebie
-To prawda-przytuliłam się do mojej mamy-tęsknie za tobą
-Ja za tobą też Amy-Odwzajemniła uścisk- Może by tak życzyć im szcześcia.
-Co masz na myś..- Nie dokończyłam do promień słońca padł na nich-sprytne mamo
-Naucze cię tego kiedyś-uśmiechnęła się- Teraz muszę iść wołaj kiedy będziesz mnie potrzebować.-Odeszła
-Dobrze mamo-odpowiedziałam w myślach-Zobaczymy jak sytuacja się potoczy-wstałam i odeszłam w stronę wodospadu
-Chodź opatrze cię-mówiac to położyłam łapy na jej ranie po kilku sekundach po ranie nie była nawet blizna
-Dzięki siostro-uśmiechnęła się
-Nmzc-odwzajemniłam uśmiech- a tak Wgl jak Ci się udało mnie znaleźć-zapytałam
-Sama nie wiem jakoś tak wyszło szłam wiele dni i natrafiłam na twój ślad
-AA to bardzo prawdopodobne-zatrzymałam się-czekaj słyszysz ten dzwięk ?
Runa zaczęła nasłuchiwać - Niczego nie słysze-Po chwili się zaśmiała- Amy ja nie mam tak dobrego słuchu jak ty
-Jak by ktoś się skradał -odpowiedziałam czułam pod łapami drżenie ziemi to był basior-Hmmm dziwne jakiś wilk się do nas zbliża
-Aaa a on z naszej watahy?-zapytała Runa z lekkim strachem
-Nie wiem jest już blisko zwęszył mój zapach
-Może uciekajmy ?
-Nie poradze sobie z nim chodź do krzaków
Tak też zrobiłyśmy schowałyśmy się w krzakach nie czekałyśmy długo Runa już nawet słyszała basiora. Był obok nas nie myślałam dłużej wyskoczyłam i powaliłam samca okazało się,że to był Dylan
-Dylan?-zapytałam schodząc z basiora
-Tak ja-odpowiedział z nieśmiałą miną
-śledzisz nas ?
-Noo tak wyczułem twój zapach i jakiegos innego wilka, ja umiem rozpoznaź zapachy wilków które są w naszej watasze a tego nie znałem
-Bo To moja siostra-uśmiechnęłam się dawno się nie widziałyśmy odnalazła mnie po tylu latach Runa chodź tutaj wszystko okej zawołałam
-Już idę Amy-siostra wyszła z krzaków i stanęła obok mnie i się uśmiechnęła- Jestem Runa siostra Amy miło mi
-Jaaaaa-zająkał się- Jestem Dylan
-Bardzo mi miło Dylan-też się uśmiechnęła
Spojrzałam ukradkiem na aure Dylana promieniała Aura Runy też promieniała. A to jeszcze nie wszystko Te Aury pasowały do siebie jak 2 krople wody
-Ja muszę iść-uściskałam Runę-Ważne sprawy na mnie czekają
-Okej pa Amy -odpowiedzieli razem
Uśmiechnęłam się do nich wbiegłam na wzniesienie znikłam z Pola ich widzenia
-Widzę że siostra odnalazła swoją drugą połowe prawda mamo ?
-Prawda Amy odezwał się głos wilczycy-Pasują do siebie
-To prawda-przytuliłam się do mojej mamy-tęsknie za tobą
-Ja za tobą też Amy-Odwzajemniła uścisk- Może by tak życzyć im szcześcia.
-Co masz na myś..- Nie dokończyłam do promień słońca padł na nich-sprytne mamo
-Naucze cię tego kiedyś-uśmiechnęła się- Teraz muszę iść wołaj kiedy będziesz mnie potrzebować.-Odeszła
-Dobrze mamo-odpowiedziałam w myślach-Zobaczymy jak sytuacja się potoczy-wstałam i odeszłam w stronę wodospadu
Od Amy C.D
-Niby komu mam się zwierzać jestem teraz sama
Alan
-Właśnie. Zaczniesz gadać do siebie.
-Już to robię jak nie zauważyłeś
-Właśnie po to tu jestem, próbuję ci to wmówić już od kilku minut
-Wiesz co najlepiej będzie jak mnie zostawisz w spokoju już dość mi pomogłeś
-Wiesz, zawsze do usług- wilk zniknął
Tylko westchnęłam.zawlokłam tą sarnę na skałę i położyłam obok smoków.Zabrałam się do jedzenia zjadłam prawie całą sarnę i poszłam nakarmić małe,kiedy karmiłam małe Cristal zaczęła lekko poszczekiwać zdziwiłam się że w tym wieku wilczki chcą mówić.Wytężyłam słuch a ta dalej mruczała poczekałam chwile a to co mi przekazała
-Maaa....Maaaa
Nie wierzyłam własnym uszom-Cristal czy ty powiedziałaś mama-zapytałam zszkokowana
-Maaa....Maaaa-Powtórzył Tonny
-Jak słodko-powiedziałam szkoda że Alan tego nie może tego usłyszeć-powiedziałam
-Skąd masz pewność że nie słyszę?
Podskoczyłam to nie może być ten głos-To nie możliwe-odwróciłam łeb-Alan zapytałam,moją uwagę przyciągną wilk o sierści tak jak tamtego czarnego wilka.
-No, nie do końca- koło niego pojawił się identyczny wilk.
Wstałam-Znowu ty czego ty chcesz-Moje oczy patrzyły na czarnego wilka na tego właściwego czarnego
-Nie mogłem się powstrzymać. Teraz identyczni, prawda?
-Właśnie widzę-powiedziałam z pogardą-Nie możesz mi już bardziej spaprać życia-wzięłam małe w pysk Miałam już odejść Ale Cristal miała inne plany Zamiast tego wymamrotała następne słowo a mianowicie
-Ta...ta
-Jakie to...
-Żałosne?- skończył Alan
-Tak, dokładnie- uśmiechnął się Scratch
Położyłam szczeniaki na ziemi-Spodziewałam się tego po tobie-powiedziałam-Mrok zawładnął Alanem w pełni wiem to bo wyczuwam jego aurę jest cała czarna a jego ciało to sama mroczna magia-ciągnęłam-wątpię że coś temu zaradzę więc się umawiamy wy dajecie mi spokój dzieci się nigdy nie dowiedzą że miały ojca
Alan
-A co im powiesz jak się jednak o niego zapytają ?
-To już moja sprawa co powiem
-Ale ja chcę usłyszeć to, co powiesz.
-Coś się nagle tak interesowny zrobił
-Zawsze byłem.
-Ta jasne
-Taka prawda, tylko ty nie zawsze chcesz mówić.
-Taak zawsze ja,zawsze moja wina-mruknęłam-Ta informacja odmieniła moje życie-Chciałam powiedzieć coś jeszcze ale zaburczało mi w brzuchu
-Chyba już to kiedyś z twoich ust słyszałem.
-Dziwne zjadłam sarnę a dalej jestem głodna-podeszłam do Simby-Simba odchyl skrzydło-Smok zrobił to co poprosiłam Jego skrzydło było jak lustro to co zobaczyłam przeraziło mnie robiłam się koścista chodź jadłam traciłam na wadze ale za to zyskiwałam siłe
-Więc, powiesz mi? Bo naprawdę jestem ciekawy, co im powiesz. Ja wiem tylko co powiedziałby ktoś inny.
- Nie nie powiem to moja sprawa-Użyłam trochę mocy ducha która przywróciła mi dawny wygląd
-Jesteś taka jak zwykle- wilk wstał- Ty po prostu nie wiesz.
- Ja to wiem tylko po co mam Ci to mówić i jemu też-wskazałam na Alana-Na razie nie trzeba się martwić pomyślę nad tym jak mnie zapytają gdzie tata
-Stanie się to wcześniej niż ci się wydaje. A teraz, mam lepsze rzeczy do roboty niż gadanie z tobą. A teraz spójrz na niego ostatni raz.
C.D.N
Alan
-Właśnie. Zaczniesz gadać do siebie.
-Już to robię jak nie zauważyłeś
-Właśnie po to tu jestem, próbuję ci to wmówić już od kilku minut
-Wiesz co najlepiej będzie jak mnie zostawisz w spokoju już dość mi pomogłeś
-Wiesz, zawsze do usług- wilk zniknął
Tylko westchnęłam.zawlokłam tą sarnę na skałę i położyłam obok smoków.Zabrałam się do jedzenia zjadłam prawie całą sarnę i poszłam nakarmić małe,kiedy karmiłam małe Cristal zaczęła lekko poszczekiwać zdziwiłam się że w tym wieku wilczki chcą mówić.Wytężyłam słuch a ta dalej mruczała poczekałam chwile a to co mi przekazała
-Maaa....Maaaa
Nie wierzyłam własnym uszom-Cristal czy ty powiedziałaś mama-zapytałam zszkokowana
-Maaa....Maaaa-Powtórzył Tonny
-Jak słodko-powiedziałam szkoda że Alan tego nie może tego usłyszeć-powiedziałam
-Skąd masz pewność że nie słyszę?
Podskoczyłam to nie może być ten głos-To nie możliwe-odwróciłam łeb-Alan zapytałam,moją uwagę przyciągną wilk o sierści tak jak tamtego czarnego wilka.
-No, nie do końca- koło niego pojawił się identyczny wilk.
Wstałam-Znowu ty czego ty chcesz-Moje oczy patrzyły na czarnego wilka na tego właściwego czarnego
-Nie mogłem się powstrzymać. Teraz identyczni, prawda?
-Właśnie widzę-powiedziałam z pogardą-Nie możesz mi już bardziej spaprać życia-wzięłam małe w pysk Miałam już odejść Ale Cristal miała inne plany Zamiast tego wymamrotała następne słowo a mianowicie
-Ta...ta
-Jakie to...
-Żałosne?- skończył Alan
-Tak, dokładnie- uśmiechnął się Scratch
Położyłam szczeniaki na ziemi-Spodziewałam się tego po tobie-powiedziałam-Mrok zawładnął Alanem w pełni wiem to bo wyczuwam jego aurę jest cała czarna a jego ciało to sama mroczna magia-ciągnęłam-wątpię że coś temu zaradzę więc się umawiamy wy dajecie mi spokój dzieci się nigdy nie dowiedzą że miały ojca
Alan
-A co im powiesz jak się jednak o niego zapytają ?
-To już moja sprawa co powiem
-Ale ja chcę usłyszeć to, co powiesz.
-Coś się nagle tak interesowny zrobił
-Zawsze byłem.
-Ta jasne
-Taka prawda, tylko ty nie zawsze chcesz mówić.
-Taak zawsze ja,zawsze moja wina-mruknęłam-Ta informacja odmieniła moje życie-Chciałam powiedzieć coś jeszcze ale zaburczało mi w brzuchu
-Chyba już to kiedyś z twoich ust słyszałem.
-Dziwne zjadłam sarnę a dalej jestem głodna-podeszłam do Simby-Simba odchyl skrzydło-Smok zrobił to co poprosiłam Jego skrzydło było jak lustro to co zobaczyłam przeraziło mnie robiłam się koścista chodź jadłam traciłam na wadze ale za to zyskiwałam siłe
-Więc, powiesz mi? Bo naprawdę jestem ciekawy, co im powiesz. Ja wiem tylko co powiedziałby ktoś inny.
- Nie nie powiem to moja sprawa-Użyłam trochę mocy ducha która przywróciła mi dawny wygląd
-Jesteś taka jak zwykle- wilk wstał- Ty po prostu nie wiesz.
- Ja to wiem tylko po co mam Ci to mówić i jemu też-wskazałam na Alana-Na razie nie trzeba się martwić pomyślę nad tym jak mnie zapytają gdzie tata
-Stanie się to wcześniej niż ci się wydaje. A teraz, mam lepsze rzeczy do roboty niż gadanie z tobą. A teraz spójrz na niego ostatni raz.
C.D.N
Od Amy C.D
-Sen to nie był na pewno. Koszmar ewentualnie.
Serce zaczęło mi mocniej bić oddychałam coraz szybciej-czego ty jeszcze chcesz wycofałam się do jaskini.Prosto do moich małych
-Właściwie, sam już nie wiem. Nudzi mi się może, albo tak po prostu. Sprawdzam czy nie potrzebujesz znów pomocy.
-Pomocy-zapytałam- Niby do czego
-Nie wiem... Materialnej, bądź psychicznej?
-Na pomoc psychiczną za późno, a na pomoc materialną się nie zdam umiem sama o si..-nie dokończyłam bo zaburczało mi w brzuchu
-Właśnie słyszę. Gratuluję ostatnich zdobyczy!
-Mniejsza o mnie dzieci są ważniejsze
-Ty nie jesz, one też nie jedzą
-Ale zaraz zjem
-Ciekawi mnie co.
-Sama nie wiem co sarna zadowoli mój głód
-Jeżeli ją złapiesz
-złapię-odpowiedziałam-ale chyba nie myślisz że jestem taka głupia żeby zostawić małe
-Em... Wszystkiego bym się spodziewał. No nie wiem czy tak wyczerpany wilk, złapałby coś tak szybkiego jak sarna.
-Słuchaj myślisz że jestem głupia-zapytałam-że zostawię małe na pastwę losu,a o sarnę się nie martw złapię taką sarnę
-Oczywiście, ja popatrzę, poczekam. Raczej prędzej padnę.
-Nie doczekanie Twoje-wzięłam małe w pysk i wyszłam z jaskini skierowałam się prosto na skałę narad bawiły się tam 3 smoki-Smok wody należący do Giby i 2 moje smoki,podeszłam do nich i postawiłam je na ziemi i gwizdnęłam.Smoki skinęły głową a ja oddaliłam się w kierunku polany łowieckiej.Kiedy byłam już na miejscu zauważyłam sarnę oddaloną od grupy przyczaiłam się chwile i wyskoczyłam sarna zerwała sie do biegu tak samo jak całe stado.Biegłam za nią ale ta się coraz bardziej oddalała wiec przyśpieszyłam biegu,nie mogłam pozwolić żeby dzieci mi głodowały myśl o dzieciach dodawała mi sił wydłużyłam jeszcze bardziej krok. Serce normalnego wilka by tego nie wytrzymało ja biegłam dalej, w końcu zrównałam sie z nią wykonałam susa i powaliłam ją zadusiłam zęby na jej gardle wierzgała jeszcze ale o chwili całkiem znieruchomiała-Taa jasne nie dogonię sarny-zaśmiałam się
-No brawo brawo. Nie myślałem naprawdę. Ale za to wiedziałem, że nie poradzisz sobie sama- uśmiechnął się
-No nie nawet polować w spokoju mi nie dajesz czego chcesz dogoniłam tą sarnę nie żyje została upolowana
-Mówiłem już, brawo, gratuluję
-A tak wgl po co za mną chodzisz
-Żebyś nie gadała sama do siebie
-Moje gadanie do Siebie nie powinno cię obchodzić
-Jak gadasz do siebie to raczej dobrze nie wróży. Bardziej świadczy o chorobie psychicznej
-Wiesz co zaczynasz mnie denerwować-złapałam mocniej sarnę za kark i nie wiem jak to zrobiłam ale zarzuciłam ją sobie na grzbiet nigdy nie byłam taka silna jak teraz zaczęłam iść w stronę skały
Alan
-Wiesz, jak chcesz, ale zobaczysz... Jak nie będziesz się miała komu wygadać, to zachorujesz.
C.D.N
Serce zaczęło mi mocniej bić oddychałam coraz szybciej-czego ty jeszcze chcesz wycofałam się do jaskini.Prosto do moich małych
-Właściwie, sam już nie wiem. Nudzi mi się może, albo tak po prostu. Sprawdzam czy nie potrzebujesz znów pomocy.
-Pomocy-zapytałam- Niby do czego
-Nie wiem... Materialnej, bądź psychicznej?
-Na pomoc psychiczną za późno, a na pomoc materialną się nie zdam umiem sama o si..-nie dokończyłam bo zaburczało mi w brzuchu
-Właśnie słyszę. Gratuluję ostatnich zdobyczy!
-Mniejsza o mnie dzieci są ważniejsze
-Ty nie jesz, one też nie jedzą
-Ale zaraz zjem
-Ciekawi mnie co.
-Sama nie wiem co sarna zadowoli mój głód
-Jeżeli ją złapiesz
-złapię-odpowiedziałam-ale chyba nie myślisz że jestem taka głupia żeby zostawić małe
-Em... Wszystkiego bym się spodziewał. No nie wiem czy tak wyczerpany wilk, złapałby coś tak szybkiego jak sarna.
-Słuchaj myślisz że jestem głupia-zapytałam-że zostawię małe na pastwę losu,a o sarnę się nie martw złapię taką sarnę
-Oczywiście, ja popatrzę, poczekam. Raczej prędzej padnę.
-Nie doczekanie Twoje-wzięłam małe w pysk i wyszłam z jaskini skierowałam się prosto na skałę narad bawiły się tam 3 smoki-Smok wody należący do Giby i 2 moje smoki,podeszłam do nich i postawiłam je na ziemi i gwizdnęłam.Smoki skinęły głową a ja oddaliłam się w kierunku polany łowieckiej.Kiedy byłam już na miejscu zauważyłam sarnę oddaloną od grupy przyczaiłam się chwile i wyskoczyłam sarna zerwała sie do biegu tak samo jak całe stado.Biegłam za nią ale ta się coraz bardziej oddalała wiec przyśpieszyłam biegu,nie mogłam pozwolić żeby dzieci mi głodowały myśl o dzieciach dodawała mi sił wydłużyłam jeszcze bardziej krok. Serce normalnego wilka by tego nie wytrzymało ja biegłam dalej, w końcu zrównałam sie z nią wykonałam susa i powaliłam ją zadusiłam zęby na jej gardle wierzgała jeszcze ale o chwili całkiem znieruchomiała-Taa jasne nie dogonię sarny-zaśmiałam się
-No brawo brawo. Nie myślałem naprawdę. Ale za to wiedziałem, że nie poradzisz sobie sama- uśmiechnął się
-No nie nawet polować w spokoju mi nie dajesz czego chcesz dogoniłam tą sarnę nie żyje została upolowana
-Mówiłem już, brawo, gratuluję
-A tak wgl po co za mną chodzisz
-Żebyś nie gadała sama do siebie
-Moje gadanie do Siebie nie powinno cię obchodzić
-Jak gadasz do siebie to raczej dobrze nie wróży. Bardziej świadczy o chorobie psychicznej
-Wiesz co zaczynasz mnie denerwować-złapałam mocniej sarnę za kark i nie wiem jak to zrobiłam ale zarzuciłam ją sobie na grzbiet nigdy nie byłam taka silna jak teraz zaczęłam iść w stronę skały
Alan
-Wiesz, jak chcesz, ale zobaczysz... Jak nie będziesz się miała komu wygadać, to zachorujesz.
C.D.N
Od Amy C.D
Śniła mi się wielka niezmierzona przestrzeń czarna otchłań,widziałam światło zaczęłam biec w skazanym kierunku to co ujrzałam zaskoczyło mnie to światło to była jaskinia.Jaskinia w której spędziliśmy z Alanem noc poślubną
-Wspomnienia-westchnęłam
-Bo się popłacze...Witaj ponownie! Twoje marzenie się spełniło
-No nie to znowu Ty możesz zostawić moje sny w spokoju ?-zapytałam
-Jesteśmy w twoim śnie?
-Tak w moim śnie-powiedziałam
-Nie wiedziałem. No cóż i tak jest fajnie
-Weź z niego wyjdź nie mam ochoty na Ciebie patrzeć już dość spaprałeś mi życie-Powiedziałam
-Ok, właściwie to twój sen.
Odwróciłam się i zobaczyłam czarnego wilka,usiadłam-Skoro już tu jesteś powiedz mi jak masz na imię, bo życia już nie możesz mi bardziej spaprać
-Do czego ci moje imię?
-Chce wiedzieć i Tyle ale widzę że mi go nie wyjawisz więc żegnam-wstałam i przeszłam obok niego nie zwracając na niego uwagi
-Ok. Spadaj.
-Oh jakie słodkie pożegnanie-powiedziałam-Normalnie drżę ze strachu-zaśmiałam się
-Niby czemu miałabyś się bać? I czemu jest to słodkie?
-Powiedziałam to w sarkazmie
-Ohoho! No naprawdę czuję się zgaszony!
-To świetnie
-No po prostu. Nie tęsknisz może za kimś?
-Niby za kim-zatrzymałam się
-Udajesz, czy jesteś taka głupia?
-Niby za kim mam tęsknić jak zabiłeś mi moje męża-zapytałam zła odwróciłam się napięcie-Owszem tęsknie za nim ale to co było między nami to już przeszłość,bo Ty to wszystko zniszczyłeś
-Przeszłość? Ty po prostu tak szybko zapomniałaś?
-Nie nie zapomniałam o nim-odpowiedziałam-Ale co mogę to rozpamiętywać jak to jest już przeszłość jego nie ma bo go zabiłeś
-Najlepiej powiedzieć: Tego już nie ma, to przeszłość-odezwał się głos gdzieś z ciemności
Sierść mi stanęła dęba-Ten głos ,to nie może być on on nie żyje-Powiedziałem ze strachem-Co ty znowu majstrujesz przy moim śnie-nie miałam odwagi odwrócić się za siebie
-Ja nic nie majstruje. Jak już mówiłam to twój sen. Poz tym... To głosy mamy takie same
-Czyli wyobraziłam go Sobie jego tu nie ma-zamknęłam oczy i odwróciłam się za Siebie nie wiedziałam czy on tam jest czy nie nie pozostawało mi nic innego jak otworzyć oczy. Tak też zrobiłam moje powieki uniosły się w góre..
Już go tam nie było
Odetchnęłam z ulgą-Tak jak powiedziałam to tylko moja wyobraźnia i wracając do tematu przeszłości-odpowiedziałam-Tak to jest przeszłość bo nic mu nie zwróci życia-oczywiście kłamałam-To Ty go zabiłeś ale nie zabiłeś jego ducha i jego miłości,która pozostanie we mnie-mówiąc to obudziłam się była jeszcze noc.Było ciemno wstałam powoli żeby nie obudzić małych i wyszłam kawałek przed jaskinie
-Dobrze,że to był tylko sen-powiedziałam
C.D.N
-Wspomnienia-westchnęłam
-Bo się popłacze...Witaj ponownie! Twoje marzenie się spełniło
-No nie to znowu Ty możesz zostawić moje sny w spokoju ?-zapytałam
-Jesteśmy w twoim śnie?
-Tak w moim śnie-powiedziałam
-Nie wiedziałem. No cóż i tak jest fajnie
-Weź z niego wyjdź nie mam ochoty na Ciebie patrzeć już dość spaprałeś mi życie-Powiedziałam
-Ok, właściwie to twój sen.
Odwróciłam się i zobaczyłam czarnego wilka,usiadłam-Skoro już tu jesteś powiedz mi jak masz na imię, bo życia już nie możesz mi bardziej spaprać
-Do czego ci moje imię?
-Chce wiedzieć i Tyle ale widzę że mi go nie wyjawisz więc żegnam-wstałam i przeszłam obok niego nie zwracając na niego uwagi
-Ok. Spadaj.
-Oh jakie słodkie pożegnanie-powiedziałam-Normalnie drżę ze strachu-zaśmiałam się
-Niby czemu miałabyś się bać? I czemu jest to słodkie?
-Powiedziałam to w sarkazmie
-Ohoho! No naprawdę czuję się zgaszony!
-To świetnie
-No po prostu. Nie tęsknisz może za kimś?
-Niby za kim-zatrzymałam się
-Udajesz, czy jesteś taka głupia?
-Niby za kim mam tęsknić jak zabiłeś mi moje męża-zapytałam zła odwróciłam się napięcie-Owszem tęsknie za nim ale to co było między nami to już przeszłość,bo Ty to wszystko zniszczyłeś
-Przeszłość? Ty po prostu tak szybko zapomniałaś?
-Nie nie zapomniałam o nim-odpowiedziałam-Ale co mogę to rozpamiętywać jak to jest już przeszłość jego nie ma bo go zabiłeś
-Najlepiej powiedzieć: Tego już nie ma, to przeszłość-odezwał się głos gdzieś z ciemności
Sierść mi stanęła dęba-Ten głos ,to nie może być on on nie żyje-Powiedziałem ze strachem-Co ty znowu majstrujesz przy moim śnie-nie miałam odwagi odwrócić się za siebie
-Ja nic nie majstruje. Jak już mówiłam to twój sen. Poz tym... To głosy mamy takie same
-Czyli wyobraziłam go Sobie jego tu nie ma-zamknęłam oczy i odwróciłam się za Siebie nie wiedziałam czy on tam jest czy nie nie pozostawało mi nic innego jak otworzyć oczy. Tak też zrobiłam moje powieki uniosły się w góre..
Już go tam nie było
Odetchnęłam z ulgą-Tak jak powiedziałam to tylko moja wyobraźnia i wracając do tematu przeszłości-odpowiedziałam-Tak to jest przeszłość bo nic mu nie zwróci życia-oczywiście kłamałam-To Ty go zabiłeś ale nie zabiłeś jego ducha i jego miłości,która pozostanie we mnie-mówiąc to obudziłam się była jeszcze noc.Było ciemno wstałam powoli żeby nie obudzić małych i wyszłam kawałek przed jaskinie
-Dobrze,że to był tylko sen-powiedziałam
C.D.N
piątek, 13 września 2013
Od Amy C.D
-To już Twój problem-odpowiedziałam
-Ta. No tik tak tik tak.
Lapy mi się ugięły nie wiedziałam kogo wybrać moje serce wskazywało obydwie strony,lecz najbardziej ciągnęło mnie do Alana to był mój mąż a do dzieci czułam to samo.Ale podeszłam na tą stronę gdzie był Alan
-Ja czekam!- krzyknął z dołu
-To czekaj -odkrzyknęłam-to ciężka decyzja
-Amy? Słyszysz?
-Alan-pomyślałam-tak,słyszę ale co ty robisz w mojej głowie
-Em... Mówię.
-No wiem że mówisz-odpowiedziałam-coś się stało boli cie coś-zapytałam-nic nie mów uratuje cię dokonałam wyboru
-Nie powiem że jest wygodnie, ale nie jest najgorzej. Ale to jest zła decyzja
-Czemu-zapytałam przestraszona
-Ja nie mam przed sobą już długiego życia
-Alan..-łzy napłynęły mi do oczu
-Amy-odezwała się moja matka w mojej głowie-Alan dobrze mówi nie martw się wskrzesimy go..
-Ale jak wskrzesicie-zapytałam przerywając jej
-Jest jeszcze jeden smok Shenlong,który po zebraniu 7 smoczych kul spełnia jedno życzenie
- Widzisz Amy wybierz nasze dzieci pomyśl o nich one muszą żyć
-Dobrze-odpowiedziałam łzy napłynęły mi do oczu-Pamiętaj zawszę będę cię kochać-Odeszłam o storny Alana i poszłam na drugą stronę,usiadłam
-Już?
Kiwnęłam głową posłałam Alanowi spojrzenie pełne miłości,zamknęłam oczy a po policzku spłynęły mi łzy
-Więc... Weź je
Nachyliłam się i wciągnęłam małe-Ohh Cristal ,Tonny -przytuliłam małe
-Teraz jesteś szczęśliwa?- krzyknął czarny z dołu
-nie,-opowiedziałam-jestem tylko szczęśliwa w połowie
-No to mnie już nie obchodzi.
-wiadomo Ciebie nic nie obchodzi
-Tak jak większość tego wszystkiego na tej planecie. Nawet ciebie.
-mnie?
-Tak
-Mówię Ci już do widzenia-wzięłam małe w pysk i zaczęłam iść do domu
-Ok. Powiedziałaś do widzenia!
-Powiedziałam tak bo nie chce mieć z tobą nic do czynienia
-Ale do widzenia, jak sama nazwa mówi: widzenia. Więc jednak jeszcze chcesz się ze mną zobaczyć .
-W marzeniach
-Ok, marz o mnie jak najczęściej !
-Zaczynasz mnie denerwować ja o tobie marzyć ? na głowę upadłeś
-Powiedziałaś: w marzeniach.
-Słuchaj nie łap mnie za słowa w Marzeniach było skierowane do Ciebie prędzej sb ogon urwę niż będę chciała Sie z Tobą spotkać
-A może powinnaś?
-Taa chciałbyś
-Ja? Sądzę że już prędzej ty
-Wiesz może skorzystam z tej propozycji
-Dobra dobra, idź już sobie .
-Jak ja kocham denerwować takie wilki jak ty-uśmiechnęłam się i zniknęłam,pojawiłam się w mojej jaskini odstawiłam szczeniaki i wyszłam popatrzeć na księżyc
C.D.N
-Ta. No tik tak tik tak.
Lapy mi się ugięły nie wiedziałam kogo wybrać moje serce wskazywało obydwie strony,lecz najbardziej ciągnęło mnie do Alana to był mój mąż a do dzieci czułam to samo.Ale podeszłam na tą stronę gdzie był Alan
-Ja czekam!- krzyknął z dołu
-To czekaj -odkrzyknęłam-to ciężka decyzja
-Amy? Słyszysz?
-Alan-pomyślałam-tak,słyszę ale co ty robisz w mojej głowie
-Em... Mówię.
-No wiem że mówisz-odpowiedziałam-coś się stało boli cie coś-zapytałam-nic nie mów uratuje cię dokonałam wyboru
-Nie powiem że jest wygodnie, ale nie jest najgorzej. Ale to jest zła decyzja
-Czemu-zapytałam przestraszona
-Ja nie mam przed sobą już długiego życia
-Alan..-łzy napłynęły mi do oczu
-Amy-odezwała się moja matka w mojej głowie-Alan dobrze mówi nie martw się wskrzesimy go..
-Ale jak wskrzesicie-zapytałam przerywając jej
-Jest jeszcze jeden smok Shenlong,który po zebraniu 7 smoczych kul spełnia jedno życzenie
- Widzisz Amy wybierz nasze dzieci pomyśl o nich one muszą żyć
-Dobrze-odpowiedziałam łzy napłynęły mi do oczu-Pamiętaj zawszę będę cię kochać-Odeszłam o storny Alana i poszłam na drugą stronę,usiadłam
-Już?
Kiwnęłam głową posłałam Alanowi spojrzenie pełne miłości,zamknęłam oczy a po policzku spłynęły mi łzy
-Więc... Weź je
Nachyliłam się i wciągnęłam małe-Ohh Cristal ,Tonny -przytuliłam małe
-Teraz jesteś szczęśliwa?- krzyknął czarny z dołu
-nie,-opowiedziałam-jestem tylko szczęśliwa w połowie
-No to mnie już nie obchodzi.
-wiadomo Ciebie nic nie obchodzi
-Tak jak większość tego wszystkiego na tej planecie. Nawet ciebie.
-mnie?
-Tak
-Mówię Ci już do widzenia-wzięłam małe w pysk i zaczęłam iść do domu
-Ok. Powiedziałaś do widzenia!
-Powiedziałam tak bo nie chce mieć z tobą nic do czynienia
-Ale do widzenia, jak sama nazwa mówi: widzenia. Więc jednak jeszcze chcesz się ze mną zobaczyć .
-W marzeniach
-Ok, marz o mnie jak najczęściej !
-Zaczynasz mnie denerwować ja o tobie marzyć ? na głowę upadłeś
-Powiedziałaś: w marzeniach.
-Słuchaj nie łap mnie za słowa w Marzeniach było skierowane do Ciebie prędzej sb ogon urwę niż będę chciała Sie z Tobą spotkać
-A może powinnaś?
-Taa chciałbyś
-Ja? Sądzę że już prędzej ty
-Wiesz może skorzystam z tej propozycji
-Dobra dobra, idź już sobie .
-Jak ja kocham denerwować takie wilki jak ty-uśmiechnęłam się i zniknęłam,pojawiłam się w mojej jaskini odstawiłam szczeniaki i wyszłam popatrzeć na księżyc
C.D.N
Nowa wilczyca ^^
Imię :Vera
Wiek :2,5
Stanowisko :Zielarz
Płeć :Samica
Urodziny :12.11
Charakter : miła,wrażliwa,odważna,szybka,rozsądna
Moce: Posiada moc cienia,prędkość światła
Partner :brak
Potomstwo :brak
niedziela, 8 września 2013
Nowa wilczyca ^^
Imię :Samael(Sael)
Wiek :2,5
Stanowisko : Wartowniczka
Płeć :Wadera
Urodziny : 03.01.
Charakter : skryta, inteligentna, trudno ją obrazić, ma cięty język, nieustępliwa, urocza, cierpliwa, dumna, tajemnicza
Moce : Wszystkie moce burzy i mroku, stalowa sierść, zmiana domeny
Partner :brak
Potomstwo :brak
Od Amy C.D
-Przed czasem. Nie spodziewałbym się.
Wstałam-gdzie oni są-zapytałam zachowując powagę
-Wybór?
-Pierw mi odpowiedz gdzie oni są-odpowiedziałam z niebezpiecznym błyskiem w oku
-Ciesz się, że chcę powiedzieć ci gdzie jest jedno z nich.-Moja łaska nie zna granic- dodał po chwili
-Jak to jedno z nich-warknęłam-Jeśli włos z głowy im spadnie ...
-Mówiłem. Jedno. Jesteś kiepskim słuchaczem.
-Chce widzieć całą trójke
-Chcieć- nie zawsze oznacza móc
- Gdzie ta cała trójka-traciłam cierpliwość
-Em, według "twej" woli.
Nad wodospadem buchnęła czarna chmura dymu. Na wystającym stropie zabrzęczały łańcuchy, na których zwisał Alan a obok niego coś na kształt pudełka po butach z dziurką. Z wody wynurzyły się ostro zakończone skały a woda buchnęła białą parą. W górze wodospadu zamajaczył cień-wysłannik czarnego.
-Pobawimy się trochę. Wybierasz jedno. Drugie w tym czasie, zostanie pozyskane, spadnie z zawieszenia na ostre skały, żeby ugotować się we wrzącej wodzie. Powodzenia- uśmiechnął się- masz 3 minuty.
-Żartujesz-ugięły mi się łapy- nie możesz być aż taki zły przepełniony nienawiścią
-No nie. Mogę być gorszy.
zamilkłam jedyne co mogłam zrobić to podejść trochę bliżej i tak się stało podeszłam,bliżej nie mogłam uwierzyć w to co się stało w jednej chwili mogłam stracić miłość mojego życia i moje dzieci miałam tylko jeden wybór-To się nie dzieje na prawdę-powiedziałam -Jedyne co mogę zrobić to wezwać ich-zerwałam medalion z szyi rozgryzłam go w zębach jedną część podrzuciłam do góry a drugą wbiłam w ziemię-Potrzebuje was-krzyknęłam,błysło światło po chwili czułam ich obecność przy Sobie.
-Amy co się dzieje-zapytała mnie matka
-Mamo patrz na to-wskazałam na wodospad-Jeden wybór-odpowiedziałam
-Amy..-zaczął ojciec
-nie mogę tak tego zostawić-odpowiedziałam przerywając mu-muszę go dopaść i rozszarpać za to co mi zrobił-wstałam
-Ne Amy,nie możesz tego zrobić bo zabije ich oboje-powiedziała matka Trzymając mnie
-Ale,mamo...
-żadnego ale Amy wybierz i to teraz masz mało czasu
-Wiem o tym-uspokoiłam się i podeszłam jeszcze bliżej,pierw zwróciłam się w stronę Alana ale potem zawróciłam do dzieci i znowu do Alana nie wiedziałam kogo wybrać ..
-No szybciej...Wiesz co? Właściwie to jest trochę żałosne. Bo zawsze wzywasz do siebie pomoc. Zawsze.
-nie nie zawsze dopiero nie dawno skorzystałam z pomocy moich rodziców a jeśli chodzi o smoki one dostarczają mi siłe
-Nie sądzisz, że to nie uczciwe? Ja nie mam takich przenośnych baterii.
- To już nie mój problem a nie uczciwe jest t co robisz a nie to co ja robie
-Mhym, tak. Ja wszystko muszę robić sam. Siła nie wraca mi po godzinie, a i nachodzić to się też musze często.
Wstałam-gdzie oni są-zapytałam zachowując powagę
-Wybór?
-Pierw mi odpowiedz gdzie oni są-odpowiedziałam z niebezpiecznym błyskiem w oku
-Ciesz się, że chcę powiedzieć ci gdzie jest jedno z nich.-Moja łaska nie zna granic- dodał po chwili
-Jak to jedno z nich-warknęłam-Jeśli włos z głowy im spadnie ...
-Mówiłem. Jedno. Jesteś kiepskim słuchaczem.
-Chce widzieć całą trójke
-Chcieć- nie zawsze oznacza móc
- Gdzie ta cała trójka-traciłam cierpliwość
-Em, według "twej" woli.
Nad wodospadem buchnęła czarna chmura dymu. Na wystającym stropie zabrzęczały łańcuchy, na których zwisał Alan a obok niego coś na kształt pudełka po butach z dziurką. Z wody wynurzyły się ostro zakończone skały a woda buchnęła białą parą. W górze wodospadu zamajaczył cień-wysłannik czarnego.
-Pobawimy się trochę. Wybierasz jedno. Drugie w tym czasie, zostanie pozyskane, spadnie z zawieszenia na ostre skały, żeby ugotować się we wrzącej wodzie. Powodzenia- uśmiechnął się- masz 3 minuty.
-Żartujesz-ugięły mi się łapy- nie możesz być aż taki zły przepełniony nienawiścią
-No nie. Mogę być gorszy.
zamilkłam jedyne co mogłam zrobić to podejść trochę bliżej i tak się stało podeszłam,bliżej nie mogłam uwierzyć w to co się stało w jednej chwili mogłam stracić miłość mojego życia i moje dzieci miałam tylko jeden wybór-To się nie dzieje na prawdę-powiedziałam -Jedyne co mogę zrobić to wezwać ich-zerwałam medalion z szyi rozgryzłam go w zębach jedną część podrzuciłam do góry a drugą wbiłam w ziemię-Potrzebuje was-krzyknęłam,błysło światło po chwili czułam ich obecność przy Sobie.
-Amy co się dzieje-zapytała mnie matka
-Mamo patrz na to-wskazałam na wodospad-Jeden wybór-odpowiedziałam
-Amy..-zaczął ojciec
-nie mogę tak tego zostawić-odpowiedziałam przerywając mu-muszę go dopaść i rozszarpać za to co mi zrobił-wstałam
-Ne Amy,nie możesz tego zrobić bo zabije ich oboje-powiedziała matka Trzymając mnie
-Ale,mamo...
-żadnego ale Amy wybierz i to teraz masz mało czasu
-Wiem o tym-uspokoiłam się i podeszłam jeszcze bliżej,pierw zwróciłam się w stronę Alana ale potem zawróciłam do dzieci i znowu do Alana nie wiedziałam kogo wybrać ..
-No szybciej...Wiesz co? Właściwie to jest trochę żałosne. Bo zawsze wzywasz do siebie pomoc. Zawsze.
-nie nie zawsze dopiero nie dawno skorzystałam z pomocy moich rodziców a jeśli chodzi o smoki one dostarczają mi siłe
-Nie sądzisz, że to nie uczciwe? Ja nie mam takich przenośnych baterii.
- To już nie mój problem a nie uczciwe jest t co robisz a nie to co ja robie
-Mhym, tak. Ja wszystko muszę robić sam. Siła nie wraca mi po godzinie, a i nachodzić to się też musze często.
Od Alana Cd Amy
W wejściu pojawiła się sylwetka wilka.
-Tak szybko wróciłaś?-zapytałem.
-Szybko? Nie, raczej nie- powiedział głos, lecz to niebyła Amy.
-Hym...?
-Wiesz, mogłem równie dobrze przyjść wczoraj, ale pomyślałem, że jeszcze trochę poczekam.
-Czy ty kiedykolwiek odpoczywasz?- wstałem i zasłoniłem szczeniaki.
-Myślisz, że co robiłem cały tydzień?- czarny ponownie wszedł do jaskini.
Zawarczałem.
-Wiesz...-powiedział- Oj, nie będę przeciągał- tu rzucił się na mnie.
Walka toczyła się w całej jaskini, rzucaliśmy się kąta w kąt. Wilk zranił mnie kilka razy boleśnie. Nagle podniósł głowę i wyjrzał na dwór, jakby coś usłyszał. Wtedy ugryzłem go za gardło a on przeniósł nas razem gdzie indziej.
W tym czasie Amy :
Widziałam z daleka moją jaskinie trzymając królika pysku przyspieszyłam,kiedy wbiegłam do jaskini zastałam szok nigdzie nie było moich dzieci ani Alana-Gdzie są moje dzieci-krzknęłam
-Bezpieczne...-lakonicznie powiedział głos
-No nie-łapy mi się trzęsły-Tylko nie ty
-Mam nieodparte wrażenie, że wszyscy jakoś tak się mnie boją...
-Gdzie jest Alan i gdzie są moje dzieci-warknęłam
-Mówiłem. Bezpiecznie
-Słyszałam-powiedziałam z irytacją- Czego ty znowu chcesz
-Tego czego nie dostałem za ostatnim razem, a przy okazji trochę zabawy
-Niby czego nie dostałeś za ostatnim razem-zapytałam
-Zemsty, skarbie, zemsty
-Ile razy mam Ci powtarzać że to dzieci i pokaż się w końcu-obróciłam się
-Co mnie to ma niby obchodzić? Chyba każdy kiedyś nimi był!
-Tak był ale pomyśl gdybym ja chciała tak zabić Twoje dzieci, i radze Ci powiedz mi gdzie oni są-wnerwiłam się
-Mówiłem już, nie miałem, nie mam i nie będe miał dzieci
-To powiedz mi gdzie są moje w trybie natychmiastowym-zagroziłam
Wilk skoczył i jednym ruchem powalił Amy.
-Masz wybór. Albo uratujesz jego albo te małe pełzaki. Masz jeden dzień na decyzje. Czekam przy wodospadzie- uśmiechnął się i zniknął
Warknęłam basowo-Fajnie że wiem o jakiej godzinie mamy się spotkać-powiedziałam do Siebie ,wstałam i się otrzepałam
-Mówiłem, jeden dzień. Wieczorem.
-A tak dokładniej-zapytałam warcząc-22.00? czy jaka tam kosmiczna godzina
-Wy wilki... To wy macie zegarki?- pojawił się przed Amy i zaśmiał się
-Nie denerwuj mnie-powiedziałam-każdy zna się na godzinach powiesz w końcu jaka godzina żebym cię mogła potem dopaść
-Nie, ale to na prawdę dziwne. Ty? Dopaść mnie? Śmieszne. Punkt 24.
24?-zapytałam łapy zaczęły mi się trząść-To przecież godzina duchów i innych zjaw..
-Godzina duchów? Oh, naprawdę? Jak dziecko...
-Jak myślisz czemu moi rodzice się pojawili-zapytałam
-Potraktuję to jako pytanie retoryczne...
-Bo wybiła godzina 24.00 plus jeszcze medalion
-Cicho mała, ciesz się, że daje ci szansę. Chociaż... Nie, niewdzięczna! Trzeba było wykorzystać szansę. Widzimy sie o 1.
Warknęłam-nie wie co go czeka-pomyślałam. Musiałam czekać aż wybije godzina 1.00, dzień przebiegł mi prawie normalnie cały czas się martwiłam o małe i o Alana unikałam członków watahy aż do godziny 24.50-Jeszcze 10 min-powiedziałam, przygotowałam się psychicznie i fizycznie na to co mogło mnie spotkać ,wybiegłam z Jaskini i pedziłam w stronę wodospadu dotarłam na miejsce o 24.59,usiadłam.Zamknęłam oczy nikogo nie było-Jeszcze 1 min-oddychałam coraz szybciej nagle poczułam zimny powiew otworzyłam oczy..
<C.D.N>
-Tak szybko wróciłaś?-zapytałem.
-Szybko? Nie, raczej nie- powiedział głos, lecz to niebyła Amy.
-Hym...?
-Wiesz, mogłem równie dobrze przyjść wczoraj, ale pomyślałem, że jeszcze trochę poczekam.
-Czy ty kiedykolwiek odpoczywasz?- wstałem i zasłoniłem szczeniaki.
-Myślisz, że co robiłem cały tydzień?- czarny ponownie wszedł do jaskini.
Zawarczałem.
-Wiesz...-powiedział- Oj, nie będę przeciągał- tu rzucił się na mnie.
Walka toczyła się w całej jaskini, rzucaliśmy się kąta w kąt. Wilk zranił mnie kilka razy boleśnie. Nagle podniósł głowę i wyjrzał na dwór, jakby coś usłyszał. Wtedy ugryzłem go za gardło a on przeniósł nas razem gdzie indziej.
W tym czasie Amy :
Widziałam z daleka moją jaskinie trzymając królika pysku przyspieszyłam,kiedy wbiegłam do jaskini zastałam szok nigdzie nie było moich dzieci ani Alana-Gdzie są moje dzieci-krzknęłam
-Bezpieczne...-lakonicznie powiedział głos
-No nie-łapy mi się trzęsły-Tylko nie ty
-Mam nieodparte wrażenie, że wszyscy jakoś tak się mnie boją...
-Gdzie jest Alan i gdzie są moje dzieci-warknęłam
-Mówiłem. Bezpiecznie
-Słyszałam-powiedziałam z irytacją- Czego ty znowu chcesz
-Tego czego nie dostałem za ostatnim razem, a przy okazji trochę zabawy
-Niby czego nie dostałeś za ostatnim razem-zapytałam
-Zemsty, skarbie, zemsty
-Ile razy mam Ci powtarzać że to dzieci i pokaż się w końcu-obróciłam się
-Co mnie to ma niby obchodzić? Chyba każdy kiedyś nimi był!
-Tak był ale pomyśl gdybym ja chciała tak zabić Twoje dzieci, i radze Ci powiedz mi gdzie oni są-wnerwiłam się
-Mówiłem już, nie miałem, nie mam i nie będe miał dzieci
-To powiedz mi gdzie są moje w trybie natychmiastowym-zagroziłam
Wilk skoczył i jednym ruchem powalił Amy.
-Masz wybór. Albo uratujesz jego albo te małe pełzaki. Masz jeden dzień na decyzje. Czekam przy wodospadzie- uśmiechnął się i zniknął
Warknęłam basowo-Fajnie że wiem o jakiej godzinie mamy się spotkać-powiedziałam do Siebie ,wstałam i się otrzepałam
-Mówiłem, jeden dzień. Wieczorem.
-A tak dokładniej-zapytałam warcząc-22.00? czy jaka tam kosmiczna godzina
-Wy wilki... To wy macie zegarki?- pojawił się przed Amy i zaśmiał się
-Nie denerwuj mnie-powiedziałam-każdy zna się na godzinach powiesz w końcu jaka godzina żebym cię mogła potem dopaść
-Nie, ale to na prawdę dziwne. Ty? Dopaść mnie? Śmieszne. Punkt 24.
24?-zapytałam łapy zaczęły mi się trząść-To przecież godzina duchów i innych zjaw..
-Godzina duchów? Oh, naprawdę? Jak dziecko...
-Jak myślisz czemu moi rodzice się pojawili-zapytałam
-Potraktuję to jako pytanie retoryczne...
-Bo wybiła godzina 24.00 plus jeszcze medalion
-Cicho mała, ciesz się, że daje ci szansę. Chociaż... Nie, niewdzięczna! Trzeba było wykorzystać szansę. Widzimy sie o 1.
Warknęłam-nie wie co go czeka-pomyślałam. Musiałam czekać aż wybije godzina 1.00, dzień przebiegł mi prawie normalnie cały czas się martwiłam o małe i o Alana unikałam członków watahy aż do godziny 24.50-Jeszcze 10 min-powiedziałam, przygotowałam się psychicznie i fizycznie na to co mogło mnie spotkać ,wybiegłam z Jaskini i pedziłam w stronę wodospadu dotarłam na miejsce o 24.59,usiadłam.Zamknęłam oczy nikogo nie było-Jeszcze 1 min-oddychałam coraz szybciej nagle poczułam zimny powiew otworzyłam oczy..
<C.D.N>
Od Amy C.D
-Tylko nie to-jęknęłam-Znowu ty ?!
-Spokojnie, nic ci nie grozi. Ta całą akcja kosztowała mnie okropnie dużo siły i mocy, a nawet częściową utratę ciała... Jesteś bezpieczna, na razie
-śmiechu warte-powiedziałam-nie masz odwagi się pokazać,bo pokonała cię samica i nie możesz przyjąć porażki-mówiąc to skierowałam się z powrotem do jaskini-Zostaw nas lepiej moja moc ducha jest jeszcze większa niż wcześniej
-Chcesz, żebym ci się teraz pokazał? Proszę- ciemna smuga zamajaczyła gdzieś w cieniu, wyglądała podobnie jak dym- Więc, witaj znów.
-Ja cię nie witam,ale za to żegnam za wiele już narobiłeś-weszłam do jaskini
-Najpierw chcesz mnie widzieć, a teraz idziesz, typowe dla ciebie-zniknął
-To pech, nie jestem już taka miła jak wcześniej-weszłam do Jaskini i zasnęłam
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~Nad Ranem ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Obudziłam się rano z bólem głowy rozejrzałam się za szczeniakami-Gdzie moja małe-pisnęłam cicho i nagle spostrzegłam je spały obok Alana-uff-odetchnęłam z ulgą.Wyszłam przed jaskinie ,był piękny słoneczny dzień-powinnam coś upolować trzeba nakarmić małe-mówiąc to pobiegłam upolować jelenia.Kiedy wróciłam Alan juz wstał.
-Wyszłaś sobie na polowanie?
-Tak trzeba cos jesc
-No właściwie to racja
-No to zjedz a ja udam się jeszcze po królika
-Zjeść? Jeszcze nie mam czego.
-A no tak-zapomniałam jeleń leży przed jaskinią-powiedziałam
-Em...OK. Dzięki.
-Nie ma za co-powiedziałam
-A jak się czujesz ?
-Doskonale tryskam energią-odpowiedziałam radośnie -a ty ?? 5
-To świetnie- uśmiechnąłem się- Nawet, nawet.
- Dobra jedz ja zmykam po tego królika
-Chce ci się po niego iść?
-No to tylko na polanie łowieckiej-powiedziałam
-Ok, jak chcesz to proszę
-Okej to ja wracam za 10 min-wybiegłam z jaskini
-Dobrze, czekam aż wrócisz!
-Pewnie kochanie zaraz wracam-odkrzyknęłam- uważaj na szczeniaczki
<Alan ? >
-Spokojnie, nic ci nie grozi. Ta całą akcja kosztowała mnie okropnie dużo siły i mocy, a nawet częściową utratę ciała... Jesteś bezpieczna, na razie
-śmiechu warte-powiedziałam-nie masz odwagi się pokazać,bo pokonała cię samica i nie możesz przyjąć porażki-mówiąc to skierowałam się z powrotem do jaskini-Zostaw nas lepiej moja moc ducha jest jeszcze większa niż wcześniej
-Chcesz, żebym ci się teraz pokazał? Proszę- ciemna smuga zamajaczyła gdzieś w cieniu, wyglądała podobnie jak dym- Więc, witaj znów.
-Ja cię nie witam,ale za to żegnam za wiele już narobiłeś-weszłam do jaskini
-Najpierw chcesz mnie widzieć, a teraz idziesz, typowe dla ciebie-zniknął
-To pech, nie jestem już taka miła jak wcześniej-weszłam do Jaskini i zasnęłam
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~Nad Ranem ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Obudziłam się rano z bólem głowy rozejrzałam się za szczeniakami-Gdzie moja małe-pisnęłam cicho i nagle spostrzegłam je spały obok Alana-uff-odetchnęłam z ulgą.Wyszłam przed jaskinie ,był piękny słoneczny dzień-powinnam coś upolować trzeba nakarmić małe-mówiąc to pobiegłam upolować jelenia.Kiedy wróciłam Alan juz wstał.
-Wyszłaś sobie na polowanie?
-Tak trzeba cos jesc
-No właściwie to racja
-No to zjedz a ja udam się jeszcze po królika
-Zjeść? Jeszcze nie mam czego.
-A no tak-zapomniałam jeleń leży przed jaskinią-powiedziałam
-Em...OK. Dzięki.
-Nie ma za co-powiedziałam
-A jak się czujesz ?
-Doskonale tryskam energią-odpowiedziałam radośnie -a ty ?? 5
-To świetnie- uśmiechnąłem się- Nawet, nawet.
- Dobra jedz ja zmykam po tego królika
-Chce ci się po niego iść?
-No to tylko na polanie łowieckiej-powiedziałam
-Ok, jak chcesz to proszę
-Okej to ja wracam za 10 min-wybiegłam z jaskini
-Dobrze, czekam aż wrócisz!
-Pewnie kochanie zaraz wracam-odkrzyknęłam- uważaj na szczeniaczki
<Alan ? >
sobota, 7 września 2013
Od Amy C.D
-Nigdy...- powiedział sapiąc
-Jak sobie chcesz-powiedziałam ,nachyliłam się i sama zagłębiłam łapę w jego ciele-Powiedz mi
-Prędzej mnie zabijesz niż ci powiem
Wyciągnęłam łapę wiedziałam że nic nie zdziałam-Tanabi mocniejszą barierę poproszę najsilniejszą jaką masz-smok podszedł do wilka i stworzył Barierę magiczną-Dziękuje Ci Tanabi,możecie go puścić-podeszłam do malców-dziękuje wam za pomoc-powiedziałam z uśmiechem
-żaden problem Amy jak coś wołaj,bo tam na górze jest zawsze nudno-uśmiechnęła się mama, i znikneli
-A teraz żegnam-zniknełam i znalazłam się z małymi w jaski ni tam gdzie był Alan-wynosić się-warknęłam i zaczęłam kontrolować te wilki mocą ducha moja moc ducha nigdy nie była tak potężna-Alan jak sie czujesz podbiegłam do niego
-Bywało lepiej- leżałem, nie miałem siły żeby wstać
-Leż spokojnie-przytuliłam się do niego-wszystko będzie dobrze
-Ze mną tak, z tobą wszystko dobrze?
-Tak ale z...-nie dokończyłam podeszłam do małych i się położyłam
Podniosłem się lekko.
-Co się stało?
-Ten czarny-łzy napłynęły mi do oczu
-Co konkretnie zrobił? -wstałem chwiejąc się
- nasz synek-powiedziałam wstając i podeszłam do Alana-Ledwo żyje nie mam pojęcia co robić - Chodź pomogę Ci
-Nic dziwnego, jest taki mały a dostał sporą dawkę mroku...
- A ten mrok można przejąć-zapytałam
-Można zwalczyć, nie trzeba przejmować ...
-Zróbmy coś-powiedziałam
-Dobrze, daj mi sekundę... -Usiadłem nad małym i położyłem łapę gdzieś w okolicy jego serca. Zaczęła ona się świecić, a na klatce piersiowej małego powstała okrągła niebieska obwódka, jego łapy również świeciły.-Teraz będzie dobrze...- powiedziałem i padłem na ziemię
-Alan wszystko ok-położyłam się obok niego-odpocznij trochę już wszystko dobrze-odpowiedziałam-Ten koszmar się skończył
-Przynajmniej dla jednego z nas
- A mianowicie dla Ciebie?
-Nie, dla małego, zaraz poczuje się lepiej, ale nie mam pewności, czy to coś niebieskiego nie zostanie mu na długo. Może nawet kilka lat...
--Najważniejsze żeby był zdrowy
-Mhym, prawda... A co z nią?
- Z Cristal jest chyba okej ale jest strasznie zimna jak na szczeniaka-odpowiedziałam-przekazałam jej mocy ducha
-Może po prostu jest chora? Przeziębienie albo zapalenie płuc?
-Możliwe-powiedziałam
-Oby...
-Mhm..
-Dasz mi kilka minut? Bo jestem okropnie zmęczony...
-Pewnie leż-odpowiedziałam,wstałam i podeszłam do małych i się położyłam z nimi
Odpłynąłem w kilka sekund, byłem wyczerpany.
Ja z kolei nie mogłam zasnąć wstałam i po cichu położyłam szczeniaki obok Alana i wyszłam na dwór
-Myślisz, że będzie tak łatwo- odezwał się cicho głos, ale wokół nikogo nie było
(C.D.N)
-Jak sobie chcesz-powiedziałam ,nachyliłam się i sama zagłębiłam łapę w jego ciele-Powiedz mi
-Prędzej mnie zabijesz niż ci powiem
Wyciągnęłam łapę wiedziałam że nic nie zdziałam-Tanabi mocniejszą barierę poproszę najsilniejszą jaką masz-smok podszedł do wilka i stworzył Barierę magiczną-Dziękuje Ci Tanabi,możecie go puścić-podeszłam do malców-dziękuje wam za pomoc-powiedziałam z uśmiechem
-żaden problem Amy jak coś wołaj,bo tam na górze jest zawsze nudno-uśmiechnęła się mama, i znikneli
-A teraz żegnam-zniknełam i znalazłam się z małymi w jaski ni tam gdzie był Alan-wynosić się-warknęłam i zaczęłam kontrolować te wilki mocą ducha moja moc ducha nigdy nie była tak potężna-Alan jak sie czujesz podbiegłam do niego
-Bywało lepiej- leżałem, nie miałem siły żeby wstać
-Leż spokojnie-przytuliłam się do niego-wszystko będzie dobrze
-Ze mną tak, z tobą wszystko dobrze?
-Tak ale z...-nie dokończyłam podeszłam do małych i się położyłam
Podniosłem się lekko.
-Co się stało?
-Ten czarny-łzy napłynęły mi do oczu
-Co konkretnie zrobił? -wstałem chwiejąc się
- nasz synek-powiedziałam wstając i podeszłam do Alana-Ledwo żyje nie mam pojęcia co robić - Chodź pomogę Ci
-Nic dziwnego, jest taki mały a dostał sporą dawkę mroku...
- A ten mrok można przejąć-zapytałam
-Można zwalczyć, nie trzeba przejmować ...
-Zróbmy coś-powiedziałam
-Dobrze, daj mi sekundę... -Usiadłem nad małym i położyłem łapę gdzieś w okolicy jego serca. Zaczęła ona się świecić, a na klatce piersiowej małego powstała okrągła niebieska obwódka, jego łapy również świeciły.-Teraz będzie dobrze...- powiedziałem i padłem na ziemię
-Alan wszystko ok-położyłam się obok niego-odpocznij trochę już wszystko dobrze-odpowiedziałam-Ten koszmar się skończył
-Przynajmniej dla jednego z nas
- A mianowicie dla Ciebie?
-Nie, dla małego, zaraz poczuje się lepiej, ale nie mam pewności, czy to coś niebieskiego nie zostanie mu na długo. Może nawet kilka lat...
--Najważniejsze żeby był zdrowy
-Mhym, prawda... A co z nią?
- Z Cristal jest chyba okej ale jest strasznie zimna jak na szczeniaka-odpowiedziałam-przekazałam jej mocy ducha
-Może po prostu jest chora? Przeziębienie albo zapalenie płuc?
-Możliwe-powiedziałam
-Oby...
-Mhm..
-Dasz mi kilka minut? Bo jestem okropnie zmęczony...
-Pewnie leż-odpowiedziałam,wstałam i podeszłam do małych i się położyłam z nimi
Odpłynąłem w kilka sekund, byłem wyczerpany.
Ja z kolei nie mogłam zasnąć wstałam i po cichu położyłam szczeniaki obok Alana i wyszłam na dwór
-Myślisz, że będzie tak łatwo- odezwał się cicho głos, ale wokół nikogo nie było
(C.D.N)
niedziela, 1 września 2013
Nowa wilczyca ^^
Imię : Rai
Wiek : 3 lata
Stanowisko : Samica Delta
Płeć : Wadera
Urodziny : 24 grudnia
Charakter : Miła, radosna, kochana, urocza, opiekuńcza, pomocna, stanowcza, sprytna, energiczna, rozważna, bystra, mądra, otwarta, bywa chamska, bezwzględna, zawsze ma swoje zdanie, groźna, pamiętna
Moce : Panuje nad ogniem i ciemnością, odporna na ogień i wysokie temperatury, może znikać, może zamknąć innych w nicości (wtedy ten ktoś nic nie jest w stanie zrobić), może przybrać ognistą lub ciemną postać (zamienia się w ogień lub mgłę), potrafi wkraść się do czyiś snów (może wtedy je zmieniać do woli i nie da się jej wykryć), potrafi w kilka sekund od poznania kogoś poznać całą jego duszę, może przenosić się w świat snów, potrafi przesyłać innym różne obrazy (od najprzyjemniejszych do najokropniejszych)
Partner : Szuka
Potomstwo : Brak
Od Runy
Siedziałam samotnie nad rzeką , zostałam brutalnie pobita i wyrzucona z watahy o, której kiedyś znalazłam schronienie. Siedziałam i rozmyślałam co z moją siostrą. Dawno jej nie widziałam...czy ona jeszcze żyje? Zapytałam sie w duchu. Wstałam i zaczęłam iść przed siebie. Nagle usłyszalam jakieś wycie. Schowałam się za kamień. Zobaczyłam samice podobną do mojej siostry Amy. Podeszłam po cichu do niej:
-Amy?-zapytałam niepewnie
-Eee-samica na mnie dziwnie popatrzyła- Runa!!-Krzyknęła
-Siostro!
-Siostro! Co się z tobą działo
-Pamiętasz dzień kiedy poszłam w las i zaginęłam?
-Tak pamiętam doskonale
-No to znalazłam inna watahe, która mnie przyjęła ale teraz mnie brutalnie pobiła i wyrzuciła-powiedziałam smutnie
-Własnie kochana siostro widze , że jestes skaleczona ....-zamilkła- chodź do mojej watahyy , opatrze cię
Poszłyśmy razem opowiadając sobie co się działo jak się nie widziałysmy
<Amy?>
-Amy?-zapytałam niepewnie
-Eee-samica na mnie dziwnie popatrzyła- Runa!!-Krzyknęła
-Siostro!
-Siostro! Co się z tobą działo
-Pamiętasz dzień kiedy poszłam w las i zaginęłam?
-Tak pamiętam doskonale
-No to znalazłam inna watahe, która mnie przyjęła ale teraz mnie brutalnie pobiła i wyrzuciła-powiedziałam smutnie
-Własnie kochana siostro widze , że jestes skaleczona ....-zamilkła- chodź do mojej watahyy , opatrze cię
Poszłyśmy razem opowiadając sobie co się działo jak się nie widziałysmy
<Amy?>
Od Amy- Cd Dylana
Szłam sobie z Dylanem do mojej watahy w ciszy i spokoju.Medalion na szyi lekko powiewał przy lekkim wietrze.
-Powiedz Dylan może masz ochote dołączyć do mojej watahy-zapytałam
-Nie, nie mogę nie mogę zajmować wam miejsca..
-Przestań nie zajmujesz miejsca.U mnie w watasze znajdziesz miejsce dla siebie
-Jesteś bardzo miła dziękuje
-Nie ma za co Dylan-uśmiechnęłam się
Szliśmy tak w milczeniu aż w końcu doszliśmy do jaskiń
-proszę tu są jaskinie watahy wybierz sobie którą chcesz.Zdrzemnij się a rano pokaże Ci gdzie wszystko jest
-Dziękuję Amy-Dylan skierwał się w stronę ładnej jaskini dużej i miłej ale dość zimnej.Próbował rozpalić ogień ale coś mu nie wychodziło
-Poczekaj ja to zrobie-W miejscu gdzie Dylan próbował rozpalić ogień pojawiła się mała iskierka czekaliśmy 3 sekundy. Buchnęło ognisko
-Dziękuje
-Nie ma za co śpij dobrze-uśmiechnęłam się do niego
<Dylan ? >
-Powiedz Dylan może masz ochote dołączyć do mojej watahy-zapytałam
-Nie, nie mogę nie mogę zajmować wam miejsca..
-Przestań nie zajmujesz miejsca.U mnie w watasze znajdziesz miejsce dla siebie
-Jesteś bardzo miła dziękuje
-Nie ma za co Dylan-uśmiechnęłam się
Szliśmy tak w milczeniu aż w końcu doszliśmy do jaskiń
-proszę tu są jaskinie watahy wybierz sobie którą chcesz.Zdrzemnij się a rano pokaże Ci gdzie wszystko jest
-Dziękuję Amy-Dylan skierwał się w stronę ładnej jaskini dużej i miłej ale dość zimnej.Próbował rozpalić ogień ale coś mu nie wychodziło
-Poczekaj ja to zrobie-W miejscu gdzie Dylan próbował rozpalić ogień pojawiła się mała iskierka czekaliśmy 3 sekundy. Buchnęło ognisko
-Dziękuje
-Nie ma za co śpij dobrze-uśmiechnęłam się do niego
<Dylan ? >
Od Dylana
Była ciemna noc. lłask księżyca roświetlał dróżkę, którą szedłem. Nie mogłem uwierzyć w to, że przez wielką głupotę wyrzucili mnie z watahy, do ktorej wcześniej należałem. Cały czas chodzi mi po głowie samicy alpha „ Jak mogłeś to zrobić!”, „ Wynoś się z tąd!”. Te i owe teksty nie odpuszczały, ale mniejsza o to. Przecież musiałem poszukać miejsca, w którym schronię się na przynajmniej jedną noc. Zszedłem z drogi i weszłem w głebiny lasu. Jego ciemność przyprawiała mnie o dreszcze. Nie zwarzając uwagi na strachliwe dźwięki i łamiące się pode mną gałęzie drzew, wędrowałem przed siebie. Nie sądziłem, że aż tyle czasu zajmie mi chodzenie w poszukiwaniu schronienia. Szedłem i szedłem, gdy w końcu znalazłem duży głaz, a pod nim było wyścielane liściami posłanie. Bingo! I tego właśnie chciałem, idealne miejsce. Szybkim truchtem pobiegłem w stronę mojego, tymczasowego schronienia.
Kiedy miałem już zamykać oczy usłyszałem zbliżające się w moją stronę kroki. Szybko podniosłem się z miłego posłanka i swoim bystrym wzrokiem szukałem tego kogoś. Schowałem się za drzewem, a w oddali ujrzałem zbliżającą się do mnie wilczycę. Była ona piękna niczym kwiat róży. Małymi krokami zbliżałem się do niej, ale chyba ona mnie wcześniej zauważyła.
- Witaj włuczęgo. Jak się zwiesz? – zapytała?
- Nazywam się Dylan. A ty jak się nazywasz?
- Amy, nazywam się Amy.
- Cóż za piękne imię dla pięknej wilczycy. – powiedziałem, a na jej policzkach malowały się rumieńce.
- Och nie przesadzaj. Dobrze, mniejsza z tym. Drogi Dylanie, czy należysz do jakiejś watahy? – zapytała Amy. Ze spuszczoną głową w dół zacząłem opowiadać całą historię.
Amy z wyrazami współczucia kazała mi pójść za nią. Czyżby chciała mnie zaprowadzić do swojej watahy? Tego to już nie wiem. Nie zwracając uwagi na nic podąrzałem na jej krokami.
<Amy ? >
Kiedy miałem już zamykać oczy usłyszałem zbliżające się w moją stronę kroki. Szybko podniosłem się z miłego posłanka i swoim bystrym wzrokiem szukałem tego kogoś. Schowałem się za drzewem, a w oddali ujrzałem zbliżającą się do mnie wilczycę. Była ona piękna niczym kwiat róży. Małymi krokami zbliżałem się do niej, ale chyba ona mnie wcześniej zauważyła.
- Witaj włuczęgo. Jak się zwiesz? – zapytała?
- Nazywam się Dylan. A ty jak się nazywasz?
- Amy, nazywam się Amy.
- Cóż za piękne imię dla pięknej wilczycy. – powiedziałem, a na jej policzkach malowały się rumieńce.
- Och nie przesadzaj. Dobrze, mniejsza z tym. Drogi Dylanie, czy należysz do jakiejś watahy? – zapytała Amy. Ze spuszczoną głową w dół zacząłem opowiadać całą historię.
Amy z wyrazami współczucia kazała mi pójść za nią. Czyżby chciała mnie zaprowadzić do swojej watahy? Tego to już nie wiem. Nie zwracając uwagi na nic podąrzałem na jej krokami.
<Amy ? >
Nowe stanowiska
Heej wam ^^
Postanowilam dodac nowe stanowiska. A mianowicie Omega i Delta. Omega Delta i Gamma beda w osobnej zakladce Pamietajcie o pisaniu opowiadan ;)
Wasza Alpha Amy
Subskrybuj:
Posty (Atom)