Od Sael

Biegłam przez las goniąc wyjątkowo szybką sarnę. Zapuściłam się dalej niż kiedykolwiek wcześniej, chcąc dopaść moją ofiarę. Wsłuchiwałam się w pieśń moich łap nabierając tempa. Już, już miałam ją dogonić, gdy nagle tuż przede mną stanął jakiś duży, ciemny kształt, tarasując mi drogę. W szale rozpędu nie zdołałabym się zatrzymać ani gwałtownie skręcić, więc przeskoczyłam nad kształtem. Chcąc się pozbyć energii rozpędu i szybko się zatrzymać skoczyłam na drzewo z prawej odbijając się od niego w stronę kolejnego. Powtórzyłam ten manewr trzy razy, skoczyłam na drzewo naprzeciwko dziwnego kształtu i robiąc spiralę w powietrzu, stanęłam. Ze zdziwieniem stwierdziłam, że na przeszkodzie stanął mi ogromny basior. Był cały czarny i wyglądał jakby był pod wpływem ataku furii. Wyglądał niesamowicie, a jednocześnie przerażająco patrząc na mnie z chęcią mordu w oczach. Nie zastanawiając się długo przyłożyłamswoje czoło do jego czoła, odbierając mu całą złą energię i absorbując ją w sobie. Obcy wilk zrobił się biały i zaczął odzyskiwać świadomość, ale ja też zaczęłam się przemieniać. Moje futro zrobiło się czarne jak bezgwiezdna noc, pazyry i kły wydłużyły się niebezpieczne, a sylwetka zrobiła się koścista i bardziej giętka. Nawet oczy zmieniły barwę na czerwoną, sprawiając wrażenie zalanych krwią. Zerwałam się do biegu namierzając pierwszą lepszą ofiarę. Buł to jeleń, pasący się na skraju pobliskiej polany. Dopadłam go w mgnieniu wilczego oka, zaciskając swoje mordercze szczęki na jego gardle. Zła energia opuściła mnie wraz ze śmiercią jelenia. Zawlokłam ofiarę do basiora już w mojej normalnej postaci i rzuciłam go pod łapy wilka.
- Powinieneś coś zjeść żeby odzyskać siły. - powiedziałam stanowczym głosem.
Basior patrzył na mnie zaskoczony. Nadal był zbyt otumaniony żeby cokolwiek powiedzieć, więc tylko spojrzał na mnie twierdząco i zaczął jeść. Gdy skończył, wreszcie się odezwał.
- Kim ty jesteś i skąd się tu wzięłaś?
- Jestem Sael. Polowałam, goniąc ofiarę aż tutaj.
- Jesteś samotnikiem?
- Tak. Wychowałam się bez watahy.
- Ja jestem Drago. Jak ty to zrobiłaś?
- Co? Aaaa... tak chodzi ci o przejęcie furii. To jedna z moich umiejętności.
- A co byś powiedziała na dołączenie do mojej watahy?
- Naprawdę? Mogłabym? - zapytałam ze szczerym zdziwieniem.
- Oczywiście. Wataha przyjmie cię bez problemu.
- W takim razie się zgadzam, ale pod jednym warunkiem.
- Jakim?
- Nikomu nie powiesz o mojej przemianie w wilka mroku. - powiedziałam poważnie, unosząc wyżej łeb.
- Masz moje słowo. - odpowiedział równie poważnie, wstając z ziemi.
- Dziękuję. No, a teraz może oprowadzisz mnie po okolicy?
Uśmiechnęłam się delikatnie, rozwiewając ostatnie nuty powagi.

<Drago?>

Od Amy CD

-Nie, nie, nie- zaczęłaś kończ.
- To są jeszcze dzieci-powiem im kiedy indziej
-No i co że jeszcze dzieci, niech wiedzą co przeżyły w dzieciństwie.
-Ale ta chwila nie trwała długo pewnego dnia poszłam upolować coś na śniadanie wasz ojciec w wami został kiedy wróciłam was nie było Alana też nie pojawił sie czarny wilk sprzeczaliśmy się chwile i z tego wywiązała się walka porwał was i Alana i kazał się stawić o 1.00 pod wodospadem. Przys​złam o podanej godzinie on się pojawił i kazał mi wybierać albo wy albo Alan jedno przeżyje drugie umrze miałam wielki dylemat kogo wybrać ale Alan powiedział żebym wybrała was moi rodzice dołożyli swoje 3 grosze i tak się stało że wybrałam was, czarny przeciągną Alana na stronę mroku i tak zostało do dziś koniec bajki a teraz idziemy-odpowied​ziałam
-Czyli tata nas uratował za cenę własnego życia-Cristal zeskoczyła z mojego grzbietu i podbiegła do Alana i się przytuliła-kocha​m cię tato
Nie mogłam nic zrobić stałam i patrzyłam lekko zdziwiona i ze strachem a co jeśli Alan jej coś zrobi
Podniósł łapę razem z małą.
-Jakie to słodkie- uśmiechnął się i potrząsnął nią mocno tak że spadła na ziemię z hukiem- Trzeba było o tym myśleć wcześniej.
Zareagowałam błyskawicznie odstawiłam Tonn'ego i wielkim susem skoczyłam na Alana-Alan tego jest za wiele czy ja tak wiele proszę zostawcie nas samych uszanuj to ze względu na dawną przyjaźń
-Przyjaźń?- wilk pojawił się za Amy- Przyjaźń?!
Usiadłam czułam jego oddech na karku- Tak przyjaźń-odpowie​działam- bo wątpię że chciałeś usłyszeć dawną miłość.Sama chciałam to powiedzieć ale ugryzłam się w język,bo wiem że takie wilki jak ty teraz nie znacie pojęcia miłości
-Prawda...Ale zadajesz ból dawnemu mnie
Na wspomnieniu o dawnym Alanie obróciłam się staliśmy blisko siebie spojrzałam mu w oczy były niebieskie a nie ciemne tak jak wcześniej.Wpatry​wałam się w nie chwile i mina mi posmutniała spuściłam łeb zrobiłam coś co nikt by się nie spodziewał- Masz racje w 100 % to jest nie miłe z mojej strony ba nawet wredne że zepchnęłam Alana na 2 plan potraktowałam jak śmiecia-zwróciła​m się w stronę czarnego- Więc teraz oddaje Ci to-ponownie zwróciłam się w stronę Alana i zdjęłam bransoletę-Nie wiem co z nią zrobisz spalisz wyrzucisz zrób z nią co chcesz-odpowiedz​iałam wstając-jest mi przykro z tego powodu że tak cię potraktowałam i mam nadzieje że dawna część Ciebie kiedyś mi to wybaczy-Przeszła​m obok niego i wzięłam Cristal w pysk która była lekko ogłuszona podeszłam do Tonn'ego i jego wzięłam na grzbiet ostatni raz spojrzałam na Alana jego niebieskie oczy i jego minę która była zdziwiona zaczęłam iść szybkim krokiem w stronę domu
Scratch patrzył uważnie. Lekko zdziwiony, ale cały czas uśmiechnięty. Alan stał nieruchomo patrząc na tą bransoletę.
-I myślisz, że to coś zmieni?- zapytał po czasie.
-Nie wątpię mówiłam zrób z nią co chcesz chciałam żebyś wiedział że mi przykro mawiają że lepiej późno niż wcale.Ale i tak wątpie,że to coś zmieni
-Wiesz... Trzeba było pomyśleć wcześniej- wilk spojrzał na nią z politowaniem
-Przeszłości nie zmienię wiesz co Ci chciałam i to mnie cieszy
-Dalej go kochasz?- zapytał Scratch
Ogon mi nerwowo dygnął
-Oh, jak słodko- zniknęli obaj

C.D.N

Od Amy C.D

-Co konkretnie?
-Nie Twoja sprawa-przyspies​zyłam kroku
-Bez przyczyny o tym nie mówisz.
-Czyje są w końcu te dzieci moje czy Twoje
-Moje właściwie też
- W snach
-No jasne. W snach.
-Nawet nie próbuj mi do nich włazić umiem się od Ciebie odgrodzić
-Ta, jasne. Ale właściwie to są też jego dzieci.
-Masz racje i nie masz racji
-Niby czemu ?
-Masz racje tym że to są jego dzieci ale za równo już nie jego bo ja z Alanem nie mam nic wspólnego chyba że-wyciągnęłam łapę przed siebie-Bransolet​a
-No, jak coś pójdzie nie tak, to najlepiej to zostawić i się do tego nie przyznawać.
-Masz racje on się do mnie nie przyznaje ja do niego też nie
-On się do ciebie nie przyznaje? To ty się do niego nie przyznajesz? Wyrzuciłaś go z pamięci jak najgorszego śmiecia i udajesz że go nie było.
-nie nie wyrzuciłam-odpow​iedziałam-Tylko odepchnęłam go trochę dalej w zakamarki swojego umysłu po co mam się łudzić że mnie dalej kocha.Owszem ja go dalej kocham ale to już inna część...
-Ty go kochasz-zapytała​ Cristal-to czemu nie jesteście razem
-Po co mam się nim przejmować, ha! Cyniczne, nie sądzisz? No właśnie, wytłumacz jej to.
-Cristal to jest długa historia
-Mamy czas?
-Mamy czas.
-Ale ja tego czasu nie mam
-Masz, masz.
- A niby skąd to wiesz
-Wiem, wszystko wiem
-Mamo zgódź się-mnie Cristal
-No dobrze-skapitulo​wałam-Było tak poznaliśmy się jako para nieznajomych wilków zaczęliśmy rozmawiać całkiem normalnie tego samego dnia skręciłam kostkę i wasz Tata wziął mnie na grzbiet tak jak ja was teraz i zaniósł mnie do mojej jaskini od tamtego czasu zaczęliśmy sie częściej spotykać i potem pojawił się czarny wilk co namieszał ale wyszło na to że zostaliśmy parą Alan oświadczył mi się i przyjęłam oświadczyny mieliśmy ślub wybraliśmy się na noc poślubną 5 dni potem zaszłam z waszą dwójką w ciąże potem znowu pojawił się czarny wilk i znowu namieszał ale jak teraz na to patrze to lekko moja wina ale mniejsza o to po kilku godzinach kłótni i sprzeczek złapały mnie skurcze musiałam znaleźć się na skale szybko Ciocia giba pomogła mi was urodzić potem znowu pojawił się czarny wywiązała suę z tego wilka sprzeczka.po tej sprzeczce była chwila spokoju-odetchnę​łam-resztę powiem wam jak Będziecie więksi

C.D.N

Od Amy CD

- No przecież mówię
-Mhym. Więc teraz wysuwamy wnioski.
-Niby jakie wnioski
-Pytały się gdzie ich ojciec.
-Znalazły już odpowiedź
-Czyli jednak nie są takie głupie
Warknęłam ostrzegawczo-Co się z Tobą stało Alan-zapytałam
-Chyba nic. A co, zmieniłem się?- zapytał sarkastycznie
-Tak i to bardzo
-Naprawdę? Jaka szkoda.
-Widzisz nie mamy o czym rozmawiać
-Jesteś tego taka pewna?
-Niby o czym mamy rozmawiać
-Nic się nie działo przez ten rok?
-Nie nic się nie działo
-No racja, co t jest rok. To tylko trochę ponad 500 milionów minut.
-Jeśli myślałeś że im coś powiem to źle myślałeś
-A co wam wpajała przez cały rok?
-Ale o co chodzi z wpajaniem-zapyta​ła Cristal
-Co wam mówiła?
- O Tobie ?
-Nie, skąd się wzięłyście.
Cristal spojrzała na Tonnego z błyskiem w oku dobrze znałam ten błysk-Nie nie mówiła na-siadając
-A jak myślałaś?
-Ale ja na serio nie wiem-odpowiedzia​ła myśląc-Już wiem-powiedziała​ po chwili-z brzucha mojej mamy
-No brawo, jesteś taaaaka mądra.
Cristal uśmiechnęła się do niego jej najlepszym uśmiechem zareagowałam
-No dobrze spotkanie dobiegło końca wracamy
-Ale mamo-powiedziała​ Cristal
-Kochanie żadnych Ale idziemy-powiedzi​ałam popatrzyłam na Alana-i do nie zobaczenia
-Czemu musimy już iść?- zapytał Tony
-Słońce jesteście jeszcze mali a małe wilczki potrzebują dużo snu
-Słabe tłumaczenie- koło Alana pojawił się drugi wilk.
-No to jakieś żarty
-Mamo kto to jest i czemu wygląda tak samo jak tata-zapytała mnie Cristal
Wilki spojrzały na siebie.
-Zobacz, my naprawdę jesteśmy tacy sami.
-eeem nie wiem jak Ci to wytłumaczyć to jest tak jakby brat Alana
-Brat-zapytała mnie Cristal-Czyli mój wujek ?
-Nieee-Powiedzia​łam-to nie jest twój wujek
-Ale przecież brat, ojca to właśnie wujek.
-Nie jesteś bratem w 100% więc nie jesteś wujkiem proste
-No tak, bo właściwie to ja jestem nim
- Taaak to spotkanie 'Było bardzo miłe' więc do nie zobaczenia-wzięł​am małe na grzbiet
-Tak szybko je zabierasz?
-Czemu?
-Musimy jeszcze coś zrobić-zaczęłam iść w stronę naszej jaskini

C.D.N

Od Amy C.D

Ja zawsze dotrzymuję obietnicy. Nie, nie pójdę sobie.
-Skoro nie pójdziesz to ja Sobie pójdę nie pozwolę na nic
-Mówisz jakbyś się nie cieszyła
-Bo się nie ciesze
-Przecież my wyglądamy identycznie.
-I co z tego wiem że to ty bo Ciebie rozpoznaje na kilometr. A Alana tutaj nie ma więc się zmywam
-Kto mówił że go nie ma?
-Ja mówię-odpowiedzi​ałam-dzieci idziemy
-Ale mamo kto to jest
-Cristal ktoś nie warty wspominania
-Ale ja chcę wiedzieć!- krzyknął Tony
-Tony to jest ktoś kto mi uprzykrzał życie-odpowiedzi​ałam-Ale teraz idziemy
-To trzeba się z nim policzyć!
-Tony nie trzeba jesteś na to jeszcze za mały
-Nie prawda!
-Prawda-powiedzi​ałam-i nie kłóć się ze mną-odwróciłam rodzeństwo przodem do strony z której przyszliśmy i popchnęłam ich lekko nosem-no dalej idziemy
Wilk pojawił się tuż przed Amy.
-Czemu mnie nie przedstawisz?
Zagrodziłam mu drogę-bo nie przedstawię
-Ale czemu?
-Bo ja tak powiedziałam
-Ale mi argument
-To moje dzieci nie Twoje a argumenty nie są mi potrzebne
Wilk prychnął.
-Jak zwykle.
-Więc jak ty to mawiasz do nie zobaczenia-odwró​ciłam się poszłam z małymi w stronę polany
-Jak one wyrosły-odezwał się drugi głos
Przyspieszyłam kroku-no chodźcie nie zatrzymujemy się idziemy dalej
-Ale mamo co to za głos-zapytała mnie Cristal
-Powiem Ci jak będziesz większa
-Ona już jest większa. Nie sądzisz?
-Chodziło mi o wiek Alan-powiedziała​m z irytacją.Od razu pożałowałam tych słów
-Alan?-zapytali chórem Cristal i Tonny
-Tak, dokładnie tak.
-Mamo ale kto jes...-Tony chciał coś powiedzieć ale Cristal mu przerwała
-Patrz na swoją sierść jest dokładnie taka sama jak tamtego wilka
-Tak masz racje!+odpowiedz​iał Tony-A ty patrz na swoją jest taka sama jak mamy a oczy identyczne jak tamtego wilka
-To samo mogę powiedzieć o tobie masz oczy mamy
-Ty masz oczy ojca, tylko jeszcze o tym nie wiesz.
-Dowie się kiedy indziej-powiedzi​ałam
-Czemu nie teraz?
-Mamo ale o co chodzi-zapytał Tonny
-Tonny ja chyba wiem-odpowiedzia​ła Cristal-Patrz ty masz oczy matki ja mam oczy tamtego wilka, Ty masz jego sierść ja mam sierść mamy to oczywiste on jest naszym tatą
-Ale nikt nie ma takiego świecącego czegoś jak ja!
-Właściwie to szybko można się tego pozbyć.
-Tym razem się zgodzę można się tego pozbyć-odpowiedz​iałam-Ale to coś świecącego tak jakby pieczęć założył Alan czyli Twój ojciec żeby cię ratować
-Ale Alan to ja.

C.D.N

Od Runy Cd Amy

Zostałam z Dylanem sam na sam
-Heem--westchnął-co robimy?
-Hmm nie wiem może pospacerujemy?-uśmiechęłam się
-A gdzie?
-Hmm...wiesz nie znam za bardzo tego miejsca-Pokazałam język
-To chodz przed siebie-też pokazał język i szturchął nosem
Szliśmy sobie przez przepiękną ląke.Dylan pare razy zerkał na mnie ukradkiem.Doszliśmy do jeziorka
-Jak tu pięknie ! -Krzyknęłam
-O tak! Bardzo!-uśmięchnął się
-idę popływać.Idziesz?
-Jassne-i popchał mnie do wody. Bawiliśmy się bardzo długo. wreście wyszliśmy z wody
-Padam z nóg-powiedziałam ze smutkiem
-Ja też.Idziemy już?
-Jassne tylko..
-Tylko co?
-Moja siostra nie pokazał mi gdzie mogę spać
-To możesz tą jedną noc spać u mnie co ty na to?
-ee serio?
-Jassne-uśmiechął się.Poszliśmy do jego groty

(C.D Dylan?)

Od Amy CD

-Myślałaś może że ci pomogę?
-W Twoich snach-powiedział​am,rzuciłam się na bestie.Niedźwied​ź zamachnął się ale zrobiłam unik postanowiłam wpłynąć na niedźwiedzia wytężyłam umysł coś czułam że moja moc nic nie dawała wiec doprawiłam to odrobiną mocy ducha-Wynoś się stąd-krzyknęłam mu w umyśle.Niedźwied​ź stał chwile ale potem poszedł z powrotem w stronę z której przyszedł,Ja usiadłam i oddychałam trochę szybciej.Moje serce waliło a wraz z nim moja klatka piersiowa rozszerzała się i zmniejszała.-Wid​zisz nie potrzebuje Twojej pomocy
-Nawet jakbyś potrzebowała to byś jej nie uzyskała
-To wiem myślałeś że będę cię błagać o pomoc
-Nie, myślałem że fajnie by było patrzeć jak umierasz
-Tsaa Tylko czekasz żeby małe zostały same ale nie dopuszczę do tego-skupiłam się i znalazłam się w jaskini wzięłam małe w pysk i znowu przeniosłam się na dwór
-Nie udawaj że czytasz mi w myślach. Czy ja to chciałem zrobić ?
-Nie nie czytam w Twoich myślach są zbyt mroczne-odpowied​ziałam- Ale Twoja mina mówi sama za Siebie
-Jesteś kiepskim rozpoznawaczem mimiki w takim razie
-Nie mówię teraz ale ogólnie
-Właściwie...
-Co właściwie
-Właściwie to nie. Nie umiesz tego robić.
-Nie umiem czego robić
-Przejrzeć mnie
-W tym masz racje-powiedział​a-A teraz mówię pa chce spokojnie wychować dzieci i nauczyć je wszystkiego
-To do zobaczenia w dniu urodzin Twoich pociech- uśmiechnął się szeroko i zniknął
-W Twoich snach-odpowiedzi​ałam,wzięłam małe w pysk i odeszłam w stronę wodospadu w jego środku była tajemna jaskinia a której nikt nie wiedział

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~Rok Później~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Moje pociechy rosły szybko jak na drożdżach rozrabiały czyli rozwijały się zdrowo. Był dzień urodzin Cristal i Tonn'ego.
-Mam pomysł a może tak oprowadzę was po naszych ziemiach bo nie byliście jeszcze wszędzie,a potem mała niespodzianka
-Mamo jesteś super-odpowiedzi​ała Cristal razem z Tonym
-Oj Cristal jesteście na na tyle duzi żebyście się usamodzielnili więc chodźmy
-Okej mamo
Wyszliśmy z jaskini i skierowaliśmy się w stronę skały narad- To tutaj zbierają się wszystkie wilki i słuchają co ja mam do powiedzenia jako Alpa
-Ale Fanie-odpowiedzi​ała Cristal-dość wysoko tu
-Tak wiem o tym nie podchodź tam bo spadniesz Teraz chodźmy tam-Skierowaliśm​y się w stronę Polany łowieckiej-To tutaj ja i wasz tata spotkaliśmy się po raz pierwszy--Pożało​wałam tych słów
-Mamo a gdzie Tata-zapytał Tony
-A miałaś im nie mówić Amy. Jaka szkoda że się wydało.
-A jednak dotrzymałeś obietnicy-powied​ziałam obracając się
-Mamo kto to jest-zapytała Cristal chowając się za mną
-Spokojnie kochanie to jest wilk który zaraz Sb pójdzie