środa, 29 maja 2013

Od Amy-Cd Alana

-To co mam zrobić-zapytałam
-Ja znam tylko jedno rozwiązanie, ale nie spodoba ci się ...
-Jakie-zapytałam
-Trzeba  dużo światła, ale to... Zabija
-Zabija-przełkęłam ślinę
-Mhym
-ie nie mogę się zgodzić na takie ryzyko-powiedziałam-Ty patrz na czarnego ja uwalniam smoki od mroku
-Coś ci się stanie...
-Wiem biorę pod uwagę taką możliwość-powiedziałam
-Raczej pewność!
-No wiem-powiedziałam
-Ja wiem, uwierz
Podeszłam do niego i dałam mu buzi-w razie czego wiej-powiedziałam podeszłam do smoków i zmusiłam smoki żeby mnie nie atakowały i żeby stały spokojnie posłuchały mnie stały spokojnie położyłam łapę na Simbie a drugą łapę na Tanabi skupiłam się i zaczęłam przejmować  mrok załamałam się taka ilość mroku napłynęła do mojego medalionu położyłam się na ziemi dal przejmując mrok
Amy?!-podbiegłem do niej-To było po prostu głupie!
-Alan wszystko jest okej-powiedziałam,marszcząc brwi-tyko jeszcze chwila i koniec
-Nie wygląda dobrze
-Alan nie przejmuj się-powiedziałam-to już koniec-smoki padły na ziemię wyczerpane-a teraz tylko bariera-skupiłam się i otoczyłam ich barierą ducha-zrobione-powoli zaczęłam wstawać ale kręciło mi się w głowie  za dużo mroku i za dużo mocy ducha poszło na barierę.
-Mówiłem...Kiepsko to wygląda
-Jakoś przeżyje-powiedziałam
-Mam nadzieję
-Alan nie martw się o mnie muszę tylko odsapnąć-zaczęłam kontrolować aurę
-Mhym... Tak
Podeszłam do Alana chwiejnym krokiem dotknęłam go łapą i przekazałam mu trochę mocy ducha-Alan zobacz jaki kolor ma moja aura-poprosiłam
-Ciemnoszary
-nie dobrze-powiedziałam
-Mówiłem
Spojrzałam na czarnego wilka i moje oczy zapłonęły nienawiścią skoczyłam na niego nie zważając na ból głowy-Teraz to naprawdę pożałujesz-warknęłam basowo
-Nic..
-Ja jednak myślę że coś się zadzieje- czarny pojawił się za plecami
-Niby co-warknęłam spojrzałam na niego z wściekłości zawiał tak mocny wiatr że cisnął wilkiem o ścianę-to był błąd napadać na moje smoki
-Niby czemu? Są tu bezcelowo
-nie nie są bezcelowo-powiedziałam zła-To było już dawno zapisane czytałam o tym że smoki powrócą i powróciły
-I niech będą tam gdzie miały być, ale po co u wilków?
-One były dawno związane z wilkami na tych terenach-powiedziałam spokojnie-więc są tutaj dalej
-Chętnie posłucham jak się z nimi związały, bo dawno powinny je zeżreć
- Z tym zjedzeniem masz racje-powiedziałam-zaczęło się to około 100 lat temu.Kiedy to smoki i wilki walczyły ze sobą na śmierć i życie.Ale pewnego dnia Dziecko pary Alpha i młode smoczątko zaprzyjaźnili się-ciągnęłam-Pewnie zapytasz jak się to stało?.Otóż pewnego dnia  młody smok poszedł ćwiczyć latanie ale rodzice mu zabraniali bo był jeszcze za młody ale mały nie słuchał i poszedł na najwyższy szczyt-wskazałam łapą wysokie góry-To właśnie tam się zaczęło. Smok skoczył i zaczął machać skrzydłami początkowo dobrze mu szło ale potem dobra passa się skończyła smok zaczął spadać wołał o pomoc Rodzice  już byli w drodzę ale mogli nie zdążyć na czas na szczęście  na dole było dziecko pary Alpha które zauważyło smoka który spadał skupiło się i w ten sposób powstała fala wiatru która sprowadziła smoka na ziemie rodzice smoka dolecieli na miejsce tak samo jak para alpha przybiegła szukać swojego dziecka  wszyscy równocześnie spostrzegli małych jak się bawią.A smok dziękował za uratowanie życia od tamtego czasu byli przyjaciółmi. i w ten sposób także wataha się zaprzyjaźniła ze smokami-powiedziałam
-To było pytanie retoryczne, straciłaś 2 minuty życia na opowiedzenie tej dennej historii...
-Wiesz to mój czas a nie twój-powiedziałam-więc mnie nie wnerwiaj
-Nie, nie pójdę. Lubię się bawić zwierzętami, szczególnie wilkami
Już miałam warknąć ale zrobił to za mnie syk bardzo głośny syk.Obróciłam się napięcie,to był Simba a za raz za nim Tanabi-no nie tylko mi nie mów że dalej są mroc....-nie dokończyłam do smoki natychmiast wstały i podleciały do mnie szybko wywalając mnie z jaskini jak taran przeturlałam się tak kilka metrów zanim się zatrzymałam.Wstałam szybko  byłam we krwi,zakręciło mi się w głowie.-Alan-coś jest nie tak-krzyknęłam

<Alan?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz