Alan
-Nie Amy, czekaj!-pobiegłem za nią.
-Tak goń ją! Goń! Spotkamy się niedaleko!
Nie chciała już nikogo słuchać pędziła przed siebie dokąd ją łapy poniosły a mianowicie była coraz bliżej wodospadu
-Nie uciekaj!- gwałtownie się zatrzymałem, bo drogę zastąpił mi czarny wilk i jego mroczni towarzysze- Zabieraj się stąd! Cienie bierz ze sobą!
-Niby czemu miałbym to zrobić? I przepraszam, to nie cienie, to opętani. Dziękuję za uwagę- powiedział i rzucił się na mnie.
Tym czasem Amy :
Słyszałam nie wyraźne odgłosy walki-Alan-zapytałam zatrzymałam się
Przewróciłem wilka na plecy i ustałem nad nim.
-Już nie tak pewnie, co?
-Oj, chciałbyś!
Rozejrzałem się dookoła. Wilki powoli szły w moją stronę, było ich około 8.
-I co? Teraz nie tak pewnie?- zawtórował czarny.
(Amy?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz