-Nie, nie, nie- zaczęłaś kończ.
- To są jeszcze dzieci-powiem im kiedy indziej
-No i co że jeszcze dzieci, niech wiedzą co przeżyły w dzieciństwie.
-Ale ta chwila nie trwała długo pewnego dnia poszłam upolować coś na śniadanie wasz ojciec w wami został kiedy wróciłam was nie było Alana też nie pojawił sie czarny wilk sprzeczaliśmy się chwile i z tego wywiązała się walka porwał was i Alana i kazał się stawić o 1.00 pod wodospadem. Przyszłam o podanej godzinie on się pojawił i kazał mi wybierać albo wy albo Alan jedno przeżyje drugie umrze miałam wielki dylemat kogo wybrać ale Alan powiedział żebym wybrała was moi rodzice dołożyli swoje 3 grosze i tak się stało że wybrałam was, czarny przeciągną Alana na stronę mroku i tak zostało do dziś koniec bajki a teraz idziemy-odpowiedziałam
-Czyli tata nas uratował za cenę własnego życia-Cristal zeskoczyła z mojego grzbietu i podbiegła do Alana i się przytuliła-kocham cię tato
Nie mogłam nic zrobić stałam i patrzyłam lekko zdziwiona i ze strachem a co jeśli Alan jej coś zrobi
Podniósł łapę razem z małą.
-Jakie to słodkie- uśmiechnął się i potrząsnął nią mocno tak że spadła na ziemię z hukiem- Trzeba było o tym myśleć wcześniej.
Zareagowałam błyskawicznie odstawiłam Tonn'ego i wielkim susem skoczyłam na Alana-Alan tego jest za wiele czy ja tak wiele proszę zostawcie nas samych uszanuj to ze względu na dawną przyjaźń
-Przyjaźń?- wilk pojawił się za Amy- Przyjaźń?!
Usiadłam czułam jego oddech na karku- Tak przyjaźń-odpowiedziałam- bo wątpię że chciałeś usłyszeć dawną miłość.Sama chciałam to powiedzieć ale ugryzłam się w język,bo wiem że takie wilki jak ty teraz nie znacie pojęcia miłości
-Prawda...Ale zadajesz ból dawnemu mnie
Na wspomnieniu o dawnym Alanie obróciłam się staliśmy blisko siebie spojrzałam mu w oczy były niebieskie a nie ciemne tak jak wcześniej.Wpatrywałam się w nie chwile i mina mi posmutniała spuściłam łeb zrobiłam coś co nikt by się nie spodziewał- Masz racje w 100 % to jest nie miłe z mojej strony ba nawet wredne że zepchnęłam Alana na 2 plan potraktowałam jak śmiecia-zwróciłam się w stronę czarnego- Więc teraz oddaje Ci to-ponownie zwróciłam się w stronę Alana i zdjęłam bransoletę-Nie wiem co z nią zrobisz spalisz wyrzucisz zrób z nią co chcesz-odpowiedziałam wstając-jest mi przykro z tego powodu że tak cię potraktowałam i mam nadzieje że dawna część Ciebie kiedyś mi to wybaczy-Przeszłam obok niego i wzięłam Cristal w pysk która była lekko ogłuszona podeszłam do Tonn'ego i jego wzięłam na grzbiet ostatni raz spojrzałam na Alana jego niebieskie oczy i jego minę która była zdziwiona zaczęłam iść szybkim krokiem w stronę domu
Scratch patrzył uważnie. Lekko zdziwiony, ale cały czas uśmiechnięty. Alan stał nieruchomo patrząc na tą bransoletę.
-I myślisz, że to coś zmieni?- zapytał po czasie.
-Nie wątpię mówiłam zrób z nią co chcesz chciałam żebyś wiedział że mi przykro mawiają że lepiej późno niż wcale.Ale i tak wątpie,że to coś zmieni
-Wiesz... Trzeba było pomyśleć wcześniej- wilk spojrzał na nią z politowaniem
-Przeszłości nie zmienię wiesz co Ci chciałam i to mnie cieszy
-Dalej go kochasz?- zapytał Scratch
Ogon mi nerwowo dygnął
-Oh, jak słodko- zniknęli obaj
C.D.N
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz