-Proszę odstaw go na ziemie- Amy podeszła krok do przodu
i zagwizdała 2 razy.
-Znowu coś kombinujesz? Wydaj jeszcze jakiś jeden dźwięk, albo podsuń się choć o jeden krok…-odpowiedział.
Zastygła bez ruchu
-Tak lepiej... A więc... Teraz możesz mówić
-Odstaw go nie rób mu krzywdy weź mnie zamiast jego-powiedziała, spojrzała na niebo i jak na zawołanie księżyc zawitał wyszedł zza chmur rzucając blask na jej sierść, ta zmieniła kolor na fiolet otaczała ją też złota aura poczułam jak moc ducha powróciła.
-Fajnie, więc teraz nie będę miał wyboru- po jego łapie, jak wąż, powędrował cień i przemieszczał się szybko w stronę małego- Jak się nazywa?
Wadera była zszokowana po porodzie i tym co teraz widziała. On trzymał jasnego wilczka, a pod jej łapami był ciemniejszy który sobie spał więc to jest...-C..Cristal- Powiedziała wystraszona-Zawróć te cienie!
Cień zatrzymał się i kręcił wokół jego łapy.
-Ten , którego trzymam?
-No właśnie mówię o mojej córce, którą trzymasz.
-Mhym... A ten drugi?
Spojrzała na swojego malca, którego miałam pod łapami. Ból ścisnął mi serce, był taki malutki tak jak jego siostrzyczka Cristal. Położyła łapę na medalionie i zaczęła szeptać słowa po łacinie, medalion zmniejszył się do rozmiarów jak dla szczeniaka zdjęłam go i założyłam go mojemu synkowi na szyje. Skupiła się i pół mocy ducha powędrowało do medalionu ,sierść znikła aura też lekko się zachwiałam, spojrzała na czarnego-Tony-odparłam.
-Czyli to chłopak. Nie myśleliście nad czymś lepszym ?
Warknęła.
- A mianowicie?-zapytałam.
-Scratch może?
Dygnęła nerwowo.
-Co ty kombinujesz-zapytałam
-Nic. Naprawdę nic, mała.
-Oddasz mi w końcu moje dziecko-zapytała zła
-Jakie mam ku temu powody?
-Jeśli zauważyłeś to dopiero szczenię, ma tylko kilka godzin-jęknęła
-I to ma być powód? Proszę, naprawdę ?- spojrzał na Amy z pogardą.
-Postaw się na moim miejscu- odpowiedziała.
-Ja? Mam postawić się na twoim? Mam być…Kim?
-Załóżmy że jesteś teraz samicą i postaw się na moim miejscu czyli, wyjdź za mąż potem zajdź w ciąże ukrywaj to w tajemnicy bo nie wiesz jak druga osoba może na to zareagować. Potem drugi wilk uprzykrza Ci życie, nastawia cię na rzeczy niemożliwe, kłamie w żywe oczy a ty i tak w to wierzysz chcesz się zabić ale twój maż cię ratuje i potem sam ma kłopoty. Ty mu pomagasz z miłości a potem poród. Urodź dwójkę małych szczeniaczków. Jesteś wyczerpany a potem ten drugi wilk się zjawia ty chcesz uciec ale on cię odnajduje i zabiera Ci Twoje dziecko i chce je zabić! Jeszcze coś ?
-Raz. Na pewno nie będę waderą. Dwa, nawet nie będę zwierzęciem. Trzy, na pewno nie będę w związku małżeńskim. I cztery, dzieci to ja wprost nienawidzę.
-Podałam Ci tylko przykład-powiedziała z ironią -Skoro tak nie na widzisz dzieci oddaj mi moje dziecko
<cdn>
-Znowu coś kombinujesz? Wydaj jeszcze jakiś jeden dźwięk, albo podsuń się choć o jeden krok…-odpowiedział.
Zastygła bez ruchu
-Tak lepiej... A więc... Teraz możesz mówić
-Odstaw go nie rób mu krzywdy weź mnie zamiast jego-powiedziała, spojrzała na niebo i jak na zawołanie księżyc zawitał wyszedł zza chmur rzucając blask na jej sierść, ta zmieniła kolor na fiolet otaczała ją też złota aura poczułam jak moc ducha powróciła.
-Fajnie, więc teraz nie będę miał wyboru- po jego łapie, jak wąż, powędrował cień i przemieszczał się szybko w stronę małego- Jak się nazywa?
Wadera była zszokowana po porodzie i tym co teraz widziała. On trzymał jasnego wilczka, a pod jej łapami był ciemniejszy który sobie spał więc to jest...-C..Cristal- Powiedziała wystraszona-Zawróć te cienie!
Cień zatrzymał się i kręcił wokół jego łapy.
-Ten , którego trzymam?
-No właśnie mówię o mojej córce, którą trzymasz.
-Mhym... A ten drugi?
Spojrzała na swojego malca, którego miałam pod łapami. Ból ścisnął mi serce, był taki malutki tak jak jego siostrzyczka Cristal. Położyła łapę na medalionie i zaczęła szeptać słowa po łacinie, medalion zmniejszył się do rozmiarów jak dla szczeniaka zdjęłam go i założyłam go mojemu synkowi na szyje. Skupiła się i pół mocy ducha powędrowało do medalionu ,sierść znikła aura też lekko się zachwiałam, spojrzała na czarnego-Tony-odparłam.
-Czyli to chłopak. Nie myśleliście nad czymś lepszym ?
Warknęła.
- A mianowicie?-zapytałam.
-Scratch może?
Dygnęła nerwowo.
-Co ty kombinujesz-zapytałam
-Nic. Naprawdę nic, mała.
-Oddasz mi w końcu moje dziecko-zapytała zła
-Jakie mam ku temu powody?
-Jeśli zauważyłeś to dopiero szczenię, ma tylko kilka godzin-jęknęła
-I to ma być powód? Proszę, naprawdę ?- spojrzał na Amy z pogardą.
-Postaw się na moim miejscu- odpowiedziała.
-Ja? Mam postawić się na twoim? Mam być…Kim?
-Załóżmy że jesteś teraz samicą i postaw się na moim miejscu czyli, wyjdź za mąż potem zajdź w ciąże ukrywaj to w tajemnicy bo nie wiesz jak druga osoba może na to zareagować. Potem drugi wilk uprzykrza Ci życie, nastawia cię na rzeczy niemożliwe, kłamie w żywe oczy a ty i tak w to wierzysz chcesz się zabić ale twój maż cię ratuje i potem sam ma kłopoty. Ty mu pomagasz z miłości a potem poród. Urodź dwójkę małych szczeniaczków. Jesteś wyczerpany a potem ten drugi wilk się zjawia ty chcesz uciec ale on cię odnajduje i zabiera Ci Twoje dziecko i chce je zabić! Jeszcze coś ?
-Raz. Na pewno nie będę waderą. Dwa, nawet nie będę zwierzęciem. Trzy, na pewno nie będę w związku małżeńskim. I cztery, dzieci to ja wprost nienawidzę.
-Podałam Ci tylko przykład-powiedziała z ironią -Skoro tak nie na widzisz dzieci oddaj mi moje dziecko
<cdn>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz