Od Amy cd Alana

-Jak ich tak nienawidzę, to lepiej żebym ich się wszystkich pozbył?
-Nie-postąpiłam o krok na przód-zostaw ją-powiedziałam.
-Miałaś, nie podchodzić!
-Ile razy mam powtarzać to jest tylko dziecko, to na mnie szukasz zemsty a nie na dziecku.
-No, no, no... Ta zemsta będzie boleśniejsza .
- No zlituj się to tylko dziecko zostaw je i na mnie szukaj zemsty a nie na niej.
-Trzeba było o tym myśleć wcześniej- w jego oczach jakby coś błysnęło, nie były już czarne tylko lekko niebieskie
Przekręciłam lekko łeb
-Hym? Coś nie tak?
-Tak a mianowicie twoje oczy-powiedziałam-coś knujesz i nie podoba mi się to.
-Em... Nie, taki mają kolor. Piękne prawda- uśmiechnął się szeroko
-Nie wierze Ci nie jestem aż tak głupia
-Naprawdę, nie tylko to, ale nie ważne.
-A ja coś teraz dostrzegłam
-Udzielam ci głosu, mów
-Spójrz na Cristal potem na mnie a potem na jej oczy i powiedz mi co widzisz
-Oczy jak oczy
-Chodzi mi o kolor-powiedziałam
-No... Niebieskie. Kolor jak kolor.
-A jak myślisz kto ma niebieskie oczy,bo ja ich nie mam jak zauważyłeś mam zielone
-Ja!-uśmiechnął się złośliwie
-I Alan-dokończyłam- Sam mówiłeś że jesteście identyczni
-Tak, tak. To też racja... Cóż moje chyba jednak są ładniejsze
Warknęłam-Denerwujesz mnie ale już dokończę to co zaczęłam a teraz popatrz na mojego synka-odchyliłam się trochę-i powiedz mi jaki ma kolor sierści a jeśli zobaczysz kolor oczu to też mi powiedz
-Kolor sierści, niestety nie mój. Cóż pecha ma mały
-Przynajmniej to nie jest podobne-powiedziałam-zobaczyłeś jaki ma oczy?
-Czemu ma służyć ta zabawa?
- Pomyśl
-Szczerze? No przestań, bez sensu bym się nie pytał głupia...
-Z Alanem jesteście jednym prawda ?
-Właściwie...
-To .. ?
-Oświeć mnie wreszcie!
-Jak Sobie życzysz. Jeśli jesteście z Alanem jednym i to są jego dzieci..-słowa nie mogły mi przejść prze gardło- To jesteś z nimi spokrewniony i to bardzo.
-Właściwie, jest w tym jakaś racja... Weź ją sobie- odstawił małą na ziemię
Podeszłam do niego nie ufnie i wzięłam mała w pysk odeszłam kilka kroków w tył prosto do mojego syna postawiłam ją i wzięłam medalion szyi syna i ponownie założyłam na swojej moc powróciła szybciej niż się spodziewałam nie mówiąc o duchu chciałam coś powiedzieć ale mała zaczęła kichać-o nie tylko nie to-powiedziałam schyliłam się do niej i dotknęłam ją nosem-Ona jest zimna jak lód-krzyknęłam nie zwracając uwagi na czarnego zniosłam barierę ducha położyłam się i szybko zwinęłam się w kłębek przytuliłam Cristal i Tonn'ego-Wszystko będzie dobrze kochanie moje-położyłam łeb przy niej a po policzku spłynęła mi łza.
Czarny patrzył na to wszystko z ciekawością. Podszedł powoli do niej i przyglądał się z bliska.
-Może pomogę?
- Nie nie potrzebuję Twojej pomocy-powiedziałam-prosiłam cie żebyś ją oszczędził bo to, Tylko szczenię żebyś się na mnie zemścił zamiast niej ale ty nie teraz nie wiem czy wgl z tego wyjdzie.
-Wiesz, że ja się żywię cudzym nieszczęściem, śmiercią i chorobą? Mogę ją po prostu wchłonąć.
- Nie ufam Ci już wystarczająco dużo namieszałeś-Cristal była coraz zimniejsza
-Nie widzisz że ona zdycha?
- A Jak myślisz -powiedziałam unosząc łeb, zdziwiłam się jak blisko stał i tego jak się na mnie patrzył-Czyja to wina że ona umiera
-Masz tylko parę minut na decyzję.
Nie miałam wyboru nie wiedziałam czy moc ducha zadziała wyczuwałam trochę czarnej magii w futerku Cristal nie mogłam na to pozwolić żeby ona umarła-Dobrze zgadzam się-powiedziałam łamiącym się głosem
-Odsuń się
Wstałam chwiejnie za grosz mu nie ufałam ale nie miałam innego wyboru szepnęłam słowa po łacinie medalion uniósł się i nagle opadł na szyje wzięłam Tonn'ego w pysk i odeszłam parę kroków
Usiadł przy małej na chwilę i wpatrywał się w nią.
-Nie wygląda to dobrze... Dla niej i... Dla niego też!- błyskawicznie wstał i pojawił się przed Amy. Podciął jej łapy i złapał małego szczeniaka w locie.
-Lekcja numer jeden, ja nigdy się nie zmieniam!
Podniosłam się błyskawicznie-mogłam się tego spodziewać-odpowiedziałam warcząc,ziemia zaczęła wibrować.
-Tak, dokładnie mogłaś- mówił to z wielką pewnością siebie, najwyraźniej już wróciły mu siły, wyglądał tak jak dawniej -Mogłam ale ty chyba nie wiesz co to znaczy miłość-Medalion unosił się na szyi błyszcząc-Mam ochotę cię zabić-i to był błąd błysnęło światło, kiedy już mogłam widzieć nie czułam aury ani mocy ducha-Nie tylko nie to-krzyknęłam bez ducha nie miałam szans
-I to już? Daruj sobie te durne brednie o miłości, do mnie i tak nie dociera bełkot zakochanych par.
-Wiem o tym-powiedziałam-dla tego sie przygotowałam-rozgryzłam medalion w zębach jedną część podrzuciłam do góry a drugą wbiłam w ziemię-Mamo Tato potrzebuje was-krzyknęłam z medalionu błysło światło po sekundzie rozległy sie odgłosy warczenia a zaraz potem syk smoków moich kiedy światło już znikło czarnego wilka otaczało stado wilków i to nie byle jakich wilków to była moja rodzina -Tanabi teraz-krzyknełam Tanabi wykonał ponownie barierę żeby czarny nie mógł się ruszyć-Mamo tato jak dobrze że jesteście krzyknęłam i podbiegłam do nich i ich przytuliłam
- Amy nasza mała córeczka-przytulili mnie rodzice
-Nie zapomnieliście o czymś?- nie daleko czarnego leżał mały samczyk- Zgadnij co zrobiłem Amy- uśmiechnął się złośliwie
Szok mnie dopadł poczułam że serce mi się rozpada-dopadnę cię-krzyknęłam napięłam mięśnie do skoku ale coś ,mnie powstrzymało, ktoś się na mnie rzucił a raczej przytrzymał to była moja matka
-Amy spokojnie-powiedziała mi na ucho-szałem niczego nie osiągniesz a po za tym to tylko dziecko czyjeś szczenię
-Ale mamo-powiedziałam to nie jest kogoś dziecko Tylko moje dziecko i za to co ten czarny zrobiła mojemu dziecku zaraz mu wydrapię oczy
-Amy jak to... Twoje dziecko-nie uwierzyła mi matka
-Normalnie mamo a teraz zejdź ze mnie bo muszę go dopaść
-Słusznie ale dalej jestem w szoku-matka zeszła ze mnie-a To drugie dziecko też jest Twoje-zapytała
-Tak to Cristal
-Kochanie-odezwał się ojciec czas wziąć sprawy w Swoje ręce.
Ojciec był dużym samcem i nagle zniknął i cała moja rodzina też błysnęło światło a wilki już zaatakowały czarnego uważając na Cristal czarny nie dawał rady i puścił małą moja mama ją złapała i podbiegła z nią do mnie
-Opiekuj się nią a my sie zajmiemy czarnym póki możemy-i odbiegła walczyć.
Wzięłam Crsital w pysk i podbiegłam do Tonn'ego to co zastałam o mało nie rzuciło mnie na kolana
Mały leżał nieruchomo, miał otwarte oczy, były bardzo ciemne i puste. Jego pysk nie miał żadnego wyrazu. Nie wydawał żadnych dźwięków, ledwo oddychał.
- Co on Ci zrobił…-powiedziałam ze łzami w oczach-nie daruję mu tego dotknęłam mojego synka łapą i przekazałam mu mocy ducha Tyle żeby go tylko przywrócić do normalnego stanu zachwiałam się-Teraz ty Cristal-mojej córce też przekazałam ducha, zakręciło mi się w głowie prawie wgl już nie miałam mocy ducha
-Mylisz, że to mu wystarczy? Potrzebuje czegoś więcej!-krzyknął gdzieś głos wśród walki
-Mamo tato Przytrzymajcie go-wilki przytrzymały wilka- i niby co mu jeszcze potrzeba-zapytałam nie podnosząc się z ziemi
-Żałosna...- uśmiechnął się
-Powiedz w końcu-odpowiedziałam warcząc
-Nie mam powodów ani chęci żeby ci to mówić
-Mamo tato wiecie co robić Tanabi ty też-Tanabi ponownie założył zaklęcie ochronne tylko tym razem mocniejsze ,ale za to moi rodzice zrobili coś czego nikt by sie nie spodziewał prócz mnie po prostu włożyli łapę do środka czarnego. Czarny zawył z bólu ,ponieważ moi rodzice to anioły z białą magią a wilki takie jak on nie tolerują białej magii-Radzę Ci odpowiedz mi
-Za-zabij mnie. Nigdy... Nigdy się nie dowiesz!
-Mamo tato przestańcie -powiedziałam wstałam powoli i chwiejnym krokiem podeszłam-Powiedz mi
-Nigdy...- powiedział sapiąc
<cdn>