Od Amy C.D

-To ty sobie o mnie śnisz, kto ci każe ?
-Czyli to jest tylko sen i Alana nie ma w mojej jaskini ?
-To twój sen.
-Skoro to mój sen-pomyślałam-t​o mogę sobie wyobrazić smocze kule-Tak też zrobiłam pomyślałam o smoczych kulach które były pod moimi łapami i nagle poczuła kulisty kształt obok kostki-To nie możliwe powiedziałam ciągle nie otwierając oczu-Smocze kule-Otworzyłam oczy i popatrzyłam na moje łapy obok nich były smocze kule
-Brawo
-Ale jak to jest możliwe
-W śnie wszystko jest możliwe
-Mhm-mruknęłam oczy mi się zamykały byłam zmęczona
-Idziesz spać w śnie. Paradoks
-Niee wracam do realnego świata
-Ok. Do zobaczenia
- Do nie zobaczenia-powie​działam,wróciłam​ do swojego ciała poczułam dziwny ucisk pod brzuchem były pod nim smocze kule-Uff to był Tylko sen-spojrzałam na małe-Bezpieczne-​odetchnęłam z ulgą
-Naprawdę?
-No nie-rozpoznałam ten głos
-Udowadniam, że potrafię panować nad snami
-Możesz sobie już to darować-powiedzi​ałam wstając-Alan nie powinnam cię interesować a dzieci tym bardziej,przecie​ż nas nie nawidzisz
-Naprawdę? Czemu tak sądzisz?
-Twoje myśli mówią za Ciebie
-Potrafisz czytać w myślach? Interesujące .
-Widzisz-powiedz​iałam-Jesteś inny niż byłeś
-Nie. Nigdy mi nie mówiłaś, że czytasz w myślach
Zamyśliłam się-Musiałam Ci mówić
Wilk pokręcił przecząco głową
-To teraz to wiesz-usiadłam
-Dobrze, że chociaż teraz.
-Tsa lepiej późno niż wcale-powiedział​am-A tan serio czego chcesz
-Mieszkam tu?
- W tym masz racje więc skoro tu mieszkasz to ja się wyniosę,bo wątpię że chcesz nas oglądać-wzięłam małe w pysk a smocze kule wprawiłam w lewitacje,wyszła​m z jaskini
-Może być-wilk wzruszył ramionami i poszedł wgłąb jaskini
-Typowe napełnione mrokiem samce-powiedział​am-Moje życie to jed..-nie dokończyłam bo usłyszałam ryk-Brzmi jak niedź...-Tajemni​cze zwierze znowu wydało dźwięk spojrzałam stronę z kąt dochodził ten dźwięk.A dochodził on z krzaków na przeciwko mnie po chwili z tych krzaków wyłonił się prawdziwy niedźwiedź, i do tego jeszcze samiec miał ochotę na moje małe jego żółte ślepia patrzyły prosto na mnie i moje małe-To jakiś żart-Krzyknęłam w myślach.Zawrócił​am i zaczęłam biec w stronę jaskini biegłam ile sił,ale niedźwiedź też był szybki ale w końcu dotarłam do jaskini wparowałam do środka mogłam się spodziewać że Alan tam będzie ale nikogo nie zastałam odstawiłam delikatnie małe w i w tym samym momencie skoczyłam na niedźwiedzia który był przy wejściu do jaskini ugryzłam go w bok i zadrapałam  pazurami dzięki czemu zwrócił na mnie uwagę a od małych się odczepił.Skoczył​am na niego i zadałam mu rany pazurami i kłami.Widziała że nie zamierza się poddać więc skoczyłam jeszcze raz. I to był błąd, niedźwiedź machnął łapą i uderzył mnie nią jego siła była potężna że wyrzuciło mnie na skalną ścianę,uderzyłam​ grzbietem o skały i spadłam na bok przy wejściu do jaskini-Wredny niedźwiedź-wstał​am z trudem
-Przecież zawsze tak lubiłaś zwierzęta- w środku pojawił się Scratch
-Niektóre-odpowi​edziałam
Wilk zaśmiał się i oglądał walkę.
-Tsaa nie ma to jak patrzenie-powied​ziałam