Od Amy C.D

-Nigdy...- powiedział sapiąc
-Jak sobie chcesz-powiedzia​łam ,nachyliłam się i sama zagłębiłam łapę w jego ciele-Powiedz mi
-Prędzej mnie zabijesz niż ci powiem
Wyciągnęłam łapę wiedziałam że nic nie zdziałam-Tanabi mocniejszą barierę poproszę najsilniejszą jaką masz-smok podszedł do wilka i stworzył Barierę magiczną-Dziękuj​e Ci Tanabi,możecie go puścić-podeszłam​ do malców-dziękuje wam za pomoc-powiedział​am z uśmiechem
-żaden problem Amy jak coś wołaj,bo tam na górze jest zawsze nudno-uśmiechnęł​a się mama, i znikneli
-A teraz żegnam-zniknełam​ i znalazłam się z małymi w jaski ni tam gdzie był Alan-wynosić się-warknęłam i zaczęłam kontrolować te wilki mocą ducha moja moc ducha nigdy nie była tak potężna-Alan jak sie czujesz podbiegłam do niego
-Bywało lepiej- leżałem, nie miałem siły żeby wstać
-Leż spokojnie-przytu​liłam się do niego-wszystko będzie dobrze
-Ze mną tak, z tobą wszystko dobrze?
-Tak ale z...-nie dokończyłam podeszłam do małych i się położyłam
Podniosłem się lekko.
-Co się stało?
-Ten czarny-łzy napłynęły mi do oczu
-Co konkretnie zrobił? -wstałem chwiejąc się
- nasz synek-powiedział​am wstając i podeszłam do Alana-Ledwo żyje nie mam pojęcia co robić - Chodź pomogę Ci
-Nic dziwnego, jest taki mały a dostał sporą dawkę mroku...
- A ten mrok można przejąć-zapytała​m
-Można zwalczyć, nie trzeba przejmować ...
-Zróbmy coś-powiedziałam​
-Dobrze, daj mi sekundę... -Usiadłem nad małym i położyłem łapę gdzieś w okolicy jego serca. Zaczęła ona się świecić, a na klatce piersiowej małego powstała okrągła niebieska obwódka, jego łapy również świeciły.-Teraz będzie dobrze...- powiedziałem i padłem na ziemię
-Alan wszystko ok-położyłam się obok niego-odpocznij trochę już wszystko dobrze-odpowiedz​iałam-Ten koszmar się skończył
-Przynajmniej dla jednego z nas
- A mianowicie dla Ciebie?
-Nie, dla małego, zaraz poczuje się lepiej, ale nie mam pewności, czy to coś niebieskiego nie zostanie mu na długo. Może nawet kilka lat...
--Najważniejsze żeby był zdrowy
-Mhym, prawda... A co z nią?
- Z Cristal jest chyba okej ale jest strasznie zimna jak na szczeniaka-odpow​iedziałam-przeka​załam jej mocy ducha
-Może po prostu jest chora? Przeziębienie albo zapalenie płuc?
-Możliwe-powiedz​iałam
-Oby...
-Mhm..
-Dasz mi kilka minut? Bo jestem okropnie zmęczony...
-Pewnie leż-odpowiedział​am,wstałam i podeszłam do małych i się położyłam z nimi
Odpłynąłem w kilka sekund, byłem wyczerpany.
Ja z kolei nie mogłam zasnąć wstałam i po cichu położyłam szczeniaki obok Alana i wyszłam na dwór
-Myślisz, że będzie tak łatwo- odezwał się cicho głos, ale wokół nikogo nie było

(C.D.N)