niedziela, 8 września 2013

Od Amy C.D

-Przed czasem. Nie spodziewałbym się.
Wstałam-gdzie oni są-zapytałam zachowując powagę
-Wybór?
-Pierw mi odpowiedz gdzie oni są-odpowiedziała​m z niebezpiecznym błyskiem w oku
-Ciesz się, że chcę powiedzieć ci gdzie jest jedno z nich.-Moja łaska nie zna granic- dodał po chwili
-Jak to jedno z nich-warknęłam-J​eśli włos z głowy im spadnie ...
-Mówiłem. Jedno. Jesteś kiepskim słuchaczem.
-Chce widzieć całą trójke
-Chcieć- nie zawsze oznacza móc
- Gdzie ta cała trójka-traciłam cierpliwość
-Em, według "twej" woli.
Nad wodospadem buchnęła czarna chmura dymu. Na wystającym stropie zabrzęczały łańcuchy, na których zwisał Alan a obok niego coś na kształt pudełka po butach z dziurką. Z wody wynurzyły się ostro zakończone skały a woda buchnęła białą parą. W górze wodospadu zamajaczył cień-wysłannik czarnego.
-Pobawimy się trochę. Wybierasz jedno. Drugie w tym czasie, zostanie pozyskane, spadnie z zawieszenia na ostre skały, żeby ugotować się we wrzącej wodzie. Powodzenia- uśmiechnął się- masz 3 minuty.
-Żartujesz-ugięł​y mi się łapy- nie możesz być aż taki zły przepełniony nienawiścią
-No nie. Mogę być gorszy.
zamilkłam jedyne co mogłam zrobić to podejść trochę bliżej i tak się stało podeszłam,bliżej​ nie mogłam uwierzyć w to co się stało w jednej chwili mogłam stracić miłość mojego życia i moje dzieci miałam tylko jeden wybór-To się nie dzieje na prawdę-powiedzia​łam -Jedyne co mogę zrobić to wezwać ich-zerwałam medalion z szyi rozgryzłam go w zębach jedną część podrzuciłam do góry a drugą wbiłam w ziemię-Potrzebuj​e was-krzyknęłam,b​łysło światło po chwili czułam ich obecność przy Sobie.
-Amy co się dzieje-zapytała mnie matka
-Mamo patrz na to-wskazałam na wodospad-Jeden wybór-odpowiedzi​ałam
-Amy..-zaczął ojciec
-nie mogę tak tego zostawić-odpowie​działam przerywając mu-muszę go dopaść i rozszarpać za to co mi zrobił-wstałam
-Ne Amy,nie możesz tego zrobić bo zabije ich oboje-powiedział​a matka Trzymając mnie
-Ale,mamo...
-żadnego ale Amy wybierz i to teraz masz mało czasu
-Wiem o tym-uspokoiłam się i podeszłam jeszcze bliżej,pierw zwróciłam się w stronę Alana ale potem zawróciłam do dzieci i znowu do Alana nie wiedziałam kogo wybrać ..
-No szybciej...Wiesz​ co? Właściwie to jest trochę żałosne. Bo zawsze wzywasz do siebie pomoc. Zawsze.
-nie nie zawsze dopiero nie dawno skorzystałam z pomocy moich rodziców a jeśli chodzi o smoki one dostarczają mi siłe
-Nie sądzisz, że to nie uczciwe? Ja nie mam takich przenośnych baterii.
- To już nie mój problem a nie uczciwe jest t co robisz a nie to co ja robie
-Mhym, tak. Ja wszystko muszę robić sam. Siła nie wraca mi po godzinie, a i nachodzić to się też musze często.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz