-Sen to nie był na pewno. Koszmar ewentualnie.
Serce zaczęło mi mocniej bić oddychałam coraz szybciej-czego ty jeszcze chcesz wycofałam się do jaskini.Prosto do moich małych
-Właściwie, sam już nie wiem. Nudzi mi się może, albo tak po prostu. Sprawdzam czy nie potrzebujesz znów pomocy.
-Pomocy-zapytałam- Niby do czego
-Nie wiem... Materialnej, bądź psychicznej?
-Na pomoc psychiczną za późno, a na pomoc materialną się nie zdam umiem sama o si..-nie dokończyłam bo zaburczało mi w brzuchu
-Właśnie słyszę. Gratuluję ostatnich zdobyczy!
-Mniejsza o mnie dzieci są ważniejsze
-Ty nie jesz, one też nie jedzą
-Ale zaraz zjem
-Ciekawi mnie co.
-Sama nie wiem co sarna zadowoli mój głód
-Jeżeli ją złapiesz
-złapię-odpowiedziałam-ale chyba nie myślisz że jestem taka głupia żeby zostawić małe
-Em... Wszystkiego bym się spodziewał. No nie wiem czy tak wyczerpany wilk, złapałby coś tak szybkiego jak sarna.
-Słuchaj myślisz że jestem głupia-zapytałam-że zostawię małe na pastwę losu,a o sarnę się nie martw złapię taką sarnę
-Oczywiście, ja popatrzę, poczekam. Raczej prędzej padnę.
-Nie doczekanie Twoje-wzięłam małe w pysk i wyszłam z jaskini skierowałam się prosto na skałę narad bawiły się tam 3 smoki-Smok wody należący do Giby i 2 moje smoki,podeszłam do nich i postawiłam je na ziemi i gwizdnęłam.Smoki skinęły głową a ja oddaliłam się w kierunku polany łowieckiej.Kiedy byłam już na miejscu zauważyłam sarnę oddaloną od grupy przyczaiłam się chwile i wyskoczyłam sarna zerwała sie do biegu tak samo jak całe stado.Biegłam za nią ale ta się coraz bardziej oddalała wiec przyśpieszyłam biegu,nie mogłam pozwolić żeby dzieci mi głodowały myśl o dzieciach dodawała mi sił wydłużyłam jeszcze bardziej krok. Serce normalnego wilka by tego nie wytrzymało ja biegłam dalej, w końcu zrównałam sie z nią wykonałam susa i powaliłam ją zadusiłam zęby na jej gardle wierzgała jeszcze ale o chwili całkiem znieruchomiała-Taa jasne nie dogonię sarny-zaśmiałam się
-No brawo brawo. Nie myślałem naprawdę. Ale za to wiedziałem, że nie poradzisz sobie sama- uśmiechnął się
-No nie nawet polować w spokoju mi nie dajesz czego chcesz dogoniłam tą sarnę nie żyje została upolowana
-Mówiłem już, brawo, gratuluję
-A tak wgl po co za mną chodzisz
-Żebyś nie gadała sama do siebie
-Moje gadanie do Siebie nie powinno cię obchodzić
-Jak gadasz do siebie to raczej dobrze nie wróży. Bardziej świadczy o chorobie psychicznej
-Wiesz co zaczynasz mnie denerwować-złapałam mocniej sarnę za kark i nie wiem jak to zrobiłam ale zarzuciłam ją sobie na grzbiet nigdy nie byłam taka silna jak teraz zaczęłam iść w stronę skały
Alan
-Wiesz, jak chcesz, ale zobaczysz... Jak nie będziesz się miała komu wygadać, to zachorujesz.
C.D.N
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz